ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
του ΓΡΑΦΕΙΟΥ της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
του ΝΕΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ – ΝΑΡ
1. Η μείωση των ποσοστών των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ κατά 6% αντιπροσωπεύει μια ευρύτερη κοινωνική διαμαρτυρία και αντίθεση προς την αντεργατική επίθεση, την οποία υλοποίησαν και τα δύο κόμματα του αστικού δικομματισμού τα προηγούμενα χρόνια, καθώς και προς την επερχόμενη κλιμάκωση της. Το έδαφος για την εκλογική αυτή καταδίκη διαμορφώθηκε στους αγώνες της προηγούμενης περιόδου. Το εκλογικό αποτέλεσμα αναδεικνύει, τις δυσκολίες που θα συναντήσει η νέα κυβέρνηση και ο αστικός συνασπισμός στο ξεδίπλωμα της επίθεσης ενάντια στους εργαζόμενους και τη νεολαία, σύμφωνα με τις επιλογές του κεφαλαίου και της ΕΕ. Το εκλογικό αποτέλεσμα αναδεικνύει μια ευρύτερη αμφισβήτηση στο μονόδρομο της ΟΝΕ, των ιδιωτικοποιήσεων, της αγοράς, της ανταγωνιστικότητας και της ανάπτυξης των καπιταλιστικών κερδών. Αναδεικνύει ταυτόχρονα, την δυνατότητα νικηφόρων αγώνων για να μην περάσει και να ανατραπεί η αντεργατική επίθεση. Στο πεδίο αυτό προβάλουν νέες μεγάλες προκλήσεις για την αντικαπιταλιστική επαναστατική Αριστερά.
Ωστόσο, παρά τη μεγάλη δυσαρέσκεια απέναντι σε βασικούς πυλώνες της κυρίαρχης πολιτικής, τις ρωγμές που προκάλεσαν οι αγώνες που αναπτύχθηκαν, την άνοδο των ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ, το εκλογικό αποτέλεσμα δεν κλονίζει ριζικά τους συντηρητικούς κοινωνικοπολιτικούς συσχετισμούς και την διαδικασία «κοινοβουλευτικής ενσωμάτωσης» της αγανάκτησης και της κινηματικής δράσης των εργαζομένων και των νέων.
2. Η Ν.Δ. κατέκτησε οριακή αυτοδυναμία, παρά τη μείωσή της κατά 3,5%. Μια μείωση που αντιπροσωπεύει την αποδοκιμασία της πολιτικής που άσκησε και προέβαλε. Διατηρεί, ωστόσο, την πρωτοκαθεδρία στο αστικό πολιτικό σύστημα και, ως κυβέρνηση, θα προωθήσει, με επιθετικό τρόπο, μια ομοβροντία αντιδραστικών «μεταρρυθμίσεων» στον προϋπολογισμό, το ασφαλιστικό, την παιδεία, το σύνταγμα, το περιβάλλον, τους μισθούς. Θα επιδιώξει, μάλιστα, να αξιοποιήσει τη «νωπή λαϊκή εντολή» για να προχωρήσει άμεσα σε αυτά τα μέτρα και να αποφύγει αγώνες και ρωγμές, όπως με το άρθρο 16 και το κίνημα της παιδείας. Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αυταπάτη ότι η κυβέρνηση της ΝΔ θα κλιμακώσει την αντιλαϊκή επίθεση και ότι μπορεί και πρέπει να βρει μπροστά της μια μαζική μαχητική εργατική αντιπολίτευση.
3. Το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν εισέπραξε την κυβερνητική φθορά της ΝΔ, αλλά μειώθηκε κατά 2,5% περίπου. Η εξέλιξη αυτή είναι αποτέλεσμα της ουσιαστικά ταυτόσημης με τη ΝΔ πολιτικής του και του γεγονότος ότι -ως αστικά μεταλλαγμένο κόμμα - αδυνατεί να ασκήσει στοιχειώδη αντιπολίτευση και να συνδεθεί με αγωνιστικές-ριζοσπαστικές διεργασίες στη νεολαία και τους εργαζόμενους. Η βαθιά του αναξιοπιστία συνδέεται με μια γενικότερη κρίση της μεταλλαγμένης πλέον σοσιαλδημοκρατίας, όπως καταγράφεται και στην Ευρώπη. Το εκλογικό αποτέλεσμα ενεργοποιεί διεργασίες αλλαγής ηγεσίας και τροποποίησης της συνολικότερης φυσιογνωμίας και πρακτικής του ως κόμματος του αστικού συνασπισμού εξουσίας. Παράλληλα, θέτει σε κρίση τις σχέσεις του με τμήματα λαϊκών, εργατικών και νεολαιίστικων μαζών, τα οποία υπό προϋποθέσεις και στο βαθμό που απεγκλωβίζονται από αυτό μπορούν να συνεισφέρουν τόσο στο κίνημα όσο και σε μια ευρύτερη αντικαπιταλιστική-ανατρεπτική δυναμική.
4. Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η άνοδος του ΛΑΟΣ και η είσοδός του στη βουλή. Η εξέλιξη αυτή στηρίχτηκε, μάλιστα, σε ψήφους που άντλησε κατά κύριο λόγο από εργατικές-λαϊκές περιοχές και αντιπροσωπεύει μια ευρύτερη και βαθύτερη επίδραση των εθνικιστικών, ρατσιστικών, ξενοφοβικών, ακροδεξιών αντιλήψεων, που διαχέονται και σε άλλους αστικούς πολιτικούς σχηματισμούς. Το φαινόμενο αυτό δεν πρέπει να υποτιμηθεί και ο ΛΑΟΣ, ως ακροδεξιό στήριγμα του αστικού συνασπισμού, πρέπει να αντιμετωπιστεί πολιτικά και ιδεολογικά το επόμενο διάστημα μέσα στη νεολαία και τους εργαζόμενους.
5. Η άνοδος του ΚΚΕ (κατά 2,25%) και του ΣΥΡΙΖΑ (κατά 1,8%) αντιπροσωπεύει μια ψήφο διαμαρτυρίας και καταδίκης της πολιτικής ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, αλλά και μια ψήφο αναζήτησης ουσιαστικής αντιπολίτευσης και Αριστεράς. Το ΚΚΕ, με μια σταθερή αντιδικομματική παρουσία, εξέφρασε κυρίως τη διαμαρτυρία εργατικών λαϊκών στρωμάτων που πλήττονται από την επίθεση και ενός ευρύτερου κόσμου με αριστερές καταβολές. Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ με τη συνεχή αναφορά του στα κινήματα και ιδιαίτερα της νεολαίας, εξέφρασε τη διαμαρτυρία κοινωνικών στρωμάτων που απειλούνται από την αντιλαϊκή επίθεση και ενός τμήματος των αγώνων της τελευταίας περιόδου ενώ τροφοδοτήθηκε και από τη συνεργασία με το ΔΗΚΚΙ (1,79% στις προηγούμενες εκλογές). Η ενίσχυση προς το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί μια εκλογική μετατόπιση προς τα αριστερά. Εμπεριέχει αρκετά στοιχεία κριτικής και δεν αντανακλά μια ενεργητική κοινωνική-πολιτική συστράτευση με τα κόμματα αυτά. Η δυνατότητα, ωστόσο, μετασχηματισμού της τάσης αυτής σε ριζοσπαστική-αντικαπιταλιστική κινηματική και πολιτική δυναμική περιορίζεται και υπονομεύεται από τη γενικότερη στρατηγική των ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ και τον ρηχό «αντιδικομματισμό» της εκλογικής - πολιτικής τους παρέμβασης. Δεν προωθείται, επίσης, από πρακτικές δορυφοροποίησης στην επίσημη αριστερά. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο στο βαθμό που συγκροτείται και αναπτύσσεται ένα κοινωνικό -πολιτικό ρεύμα εργατικής αντιπολίτευσης και μια άλλη μετωπική αντικαπιταλιστική Αριστερά, που θα προωθούν, στη βάση αρχών, την κοινή δράση των αριστερών δυνάμεων, θα βάζουν φραγμό στην προώθηση των αντιλαϊκών μέτρων και θα αλλάζουν τους συσχετισμούς.
6. Τα ψηφοδέλτια της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, άλλα λιγότερο και άλλα περισσότερο κινήθηκαν αυξητικά, χωρίς ωστόσο να γίνει ένα σταθερό και υπολογίσιμο άλμα. Η αύξηση αυτή εκφράζει –με αντιφατικό τρόπο- τάσεις βαθύτερης διαμαρτυρίας, αλλά και αναζήτησης μιας άλλης Αριστεράς. Παρ’ όλα αυτά η «εκτός των τειχών» Αριστερά δεν μπόρεσε να συνδεθεί πιο μαζικά και βαθιά με το ρεύμα αποστοίχισης από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και να αποτυπώσει πολιτικά την κινηματική της δράση. Το αποτέλεσμα αυτό απηχεί την δυσκολία του χώρου αυτού να προβάλλει μια γραμμή ουσιαστικής και αποτελεσματικής κοινωνικοπολιτικής αντιπολίτευσης, να συνδεθεί με τους χώρους που ζουν, εργάζονται και σπουδάζουν οι εργαζόμενοι και οι νέοι και να συμβάλλει στη δημιουργία μιας ανεξάρτητης, μετωπικής αντικαπιταλιστικής-επαναστατικής Αριστεράς που θα αντιπροσωπεύει σε επίπεδο ιδεών, φυσιογνωμίας προγράμματος και, πρακτικής μια σύγχρονη λογική κομμουνιστικής απελευθέρωσης. Το έλλειμμα αυτό εκδηλώνεται και στην παρέμβαση του ΜΕΡΑ, παρότι προβάλει και επιχειρεί να προωθήσει αυτές τις αναγκαιότητες.
7. Το Μέτωπο Ριζοσπαστικής Αριστεράς συγκέντρωσε 11.870 ψήφους (600 περισσότερους από το 2004). Το αποτέλεσμα αυτό είναι αναντίστοιχο με τις ανάγκες και τις δυνατότητες της περιόδου και πίσω από τη σημαντική συμβολή των δυνάμεων του ΜΕΡΑ στις πολιτικές και κινηματικές μάχες που δόθηκαν το τελευταίο διάστημα. Αποτυπώνει τις αδυναμίες - υστερήσεις του ΜΕΡΑ και των συνιστωσών του –πρώτα από όλα του ΝΑΡ- για μια σταθερή πολιτική παρουσία και συνολική παρέμβαση του ΜΕΡΑ, για ανάπτυξη μαζικών και σταθερών πολιτικών δεσμών με τους εργαζόμενους και τους νέους.Αποτυπώνει, κυρίως, την γενικότερη αδυναμία μας για έμπρακτη προώθηση της γραμμής της μαχητικής εργατικής αντιπολίτευσης και της άλλης Αριστεράς, της αντικαπιταλιστικής πάλης και της κομουνιστικής επαναθεμελίωσης. Για τον μετασχηματισμό του μαχόμενου κοινωνικού και πολιτικού δυναμικού της ριζοσπαστικής αντικαπιταλιστικής Αριστεράς σε συνολικό πολιτικό ρεύμα, με περιεχόμενο και μορφές, έμπρακτης προώθησης του ανεξάρτητου πόλου της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής Αριστεράς. Μέσα από την ανώτερη πολιτική συγκρότηση όλου αυτού του δυναμικού στην λογική του πόλου, την συγκεκριμένη και σταθερή παρέμβαση για την ανάπτυξη κοινωνικού- πολιτικού κινήματος εργατικής αντιπολίτευσης, θα γίνεται δυνατόν να επιδρά το ΝΑΡ και το ΜΕΡΑ στο ευρύτερο ρεύμα της κοινωνικής δυσαρέσκειας και διαμαρτυρίας. Η αδυναμία αυτή, που εκφράστηκε και στην εκλογική μάχη, συνδέεται στενά με το πώς αναπτύσσουμε και προωθούμε σε όλα τα επίπεδα τη φυσιογνωμία και τη λογική της κομμουνιστικής επαναθεμελίωσης, με το πόσο πλούσια είναι η θεωρητική/αξιακή μας αντιπαράθεση με την αστική ιδεολογία, με το πόσο δημιουργικά και πρακτικά υπηρετούμε τη στρατηγική μας.
Αρνητικό ρόλο στο εκλογικό αποτέλεσμα έπαιξε η διαφοροποίηση ορισμένων πολιτικών δυνάμεων από το ενωτικό κεκτημένο των αντικαπιταλιστικών σχημάτων, κυρίως στον χώρο της νεολαίας. Η στάση αυτή υποβάθμισε την δυνατότητα του αντικαπιταλιστικού δυναμικού να απευθυνθεί ενωμένο και με αυτοπεποίθηση στο συνολικό αγωνιστικό ρεύμα, κάνοντας ένα πραγματικό, σταθερό και ώριμο βήμα στην οικοδόμηση ενός αντικαπιταλιστικού ρεύματος που θα είχε και τα αντίστοιχα εκλογικά αποτελέσματα.
8. Στη μάχη αυτή έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους όλοι οι αγωνιστές του ΝΑΡ και της νΚΑ. Μαζί με τις οργανωμένες συνιστώσες, στήριξαν και αναβάθμισαν το ΜΕΡΑ εκατοντάδες αγωνιστές, από τους κλάδους και τις γειτονιές, από όλη την Ελλάδα. Η μάχη αυτή αποτελεί μια πολύτιμη παρακαταθήκη για όλους μας.
Αντιμετωπίζουμε, το εκλογικό αποτέλεσμα με αίσθημα ευθύνης, χωρίς κανένα εφησυχασμό, με κριτικό και αυτοκριτικό πνεύμα και κυρίως με συνείδηση των αυξημένων απαιτήσεων που δημιουργεί η επόμενη μέρα. Στη βάση αυτή θα προχωρήσουμε σε μια συλλογική, συντροφική, δημοκρατική συζήτηση για την πιο βαθιά μελέτη των αποτελεσμάτων και τη διαμόρφωση συμπερασμάτων που θα συμβάλλουν στην πορεία ποιοτικής ανάπτυξης του ΝΑΡ και της νΚΑ. Θα συμβάλουμε δημιουργικά ώστε να ανοίξει ο διάλογος στο ΜΕΡΑ και τον ευρύτερο κόσμο του κινήματος και της αναζήτησης μιας άλλης Αριστεράς.
Στόχος αυτής της διαδικασίας είναι η διαμόρφωση ενός συγκεκριμένου πολιτικού σχεδίου σταθερής πολιτικής παρέμβασης για ένα κοινωνικό - πολιτικό κίνημα αντίστασης - ανατροπής της αντεργατικής καταιγίδας και άμεσων πρωτοβουλιών πολιτικής –οργανωτικής συγκρότησης του ευρύτερου δυναμικού του ΜΕΡΑ και συμβολής του στην κατεύθυνση του πόλου της αριστεράς της επαναστατικής πάλης και της κομμουνιστικής απελευθέρωσης.
Το Γραφείο της Π.Ε. του ΝΑΡ
Αθήνα, 18 Σεπτεμβρίου 2007
