ΣΧΟΛΙΟ
Την… «κοπάνησε» η Ντόρα Μπακογίαννη από τον ΟΗΕ για να μην ακούσει τον πρόεδρο της ΠΓΔΜ Μπράνκο Τσερβένκοφσκι να διακηρύσσει από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης ότι η χώρα του «ονομάζεται και θα συνεχίσει να ονομάζεται Δημοκρατία της Μακεδονίας». Πριν 15 χρόνια, μέσα στην τρέλα του εθνικιστικού πυρετού που η ίδια είχε καλλιεργήσει, η ελληνική αστική τάξη αρνιόταν επίμονα τη μοναδική ρεαλιστική λύση στο θέμα της ονομασίας της γειτονικής χώρας, μια σύνθετη ονομασία που θα περιέχει τη λέξη Μακεδονία ή κάποιο παράγωγό της.
Τώρα εκλιπαρεί για μια τέτοια λύση, αλλά είναι αμφίβολο αν θα την πετύχει, καθώς 123 χώρες έχουν αναγνωρίσει την ΠΓΔΜ ως Δημοκρατία της Μακεδονίας. Ακόμη χειρότερα, η νέα αστική τάξη του κράτους αυτού έχει πλέον αποθρασυνθεί λόγω της «πρόσληψής» της από την Ουάσινγκτον ως «μισθοφόρων» της αμερικανικής πολιτικής στην περιοχή, ικανών να αναστατώσουν τις σχέσεις Βουλγαρίας, Αλβανίας, Σερβίας και Ελλάδας κατά τη βούληση των ΗΠΑ.
Ηγούμενη ταυτόχρονα ενός κράτους θνησιγενούς, που μακροπρόθεσμα είναι αμφίβολο αν θα επιβιώσει ως ενιαία κρατική οντότητα λόγω του μίσους μεταξύ Αλβανών και Σλαβομακεδόνων της ΠΓΔΜ (οι σχέσεις των οποίων διερράγησαν οριστικά μετά και τον εμφύλιο χαμηλής έντασης του 2001), η σλαβομακεδονική αστική τάξη δεν έχει άλλη δυνατότητα επιβίωσης πέρα από την τυφλή προσκόλληση και υποταγή στις ΗΠΑ, πράγμα που την καθιστά εξαιρετικά επικίνδυνη για την ασφάλεια και την σταθερότητα της περιοχής.
Με τον Καραμανλή και τη ΝΔ να μη θέλουν να συγκρουστούν με Αμερικάνους, τα αδιέξοδα της Αθήνας πληθαίνουν και είναι απορίας άξιο, τι λύση θα βρεθεί.
ΠΡΙΝ 30/09/2007
