Οι εργαζόμενοι που εισήλθαν στην αγορά εργασίας μετά το 1983 αναμένεται να υποστούν τις μεγαλύτερες συνέπειες από τις αλλαγές που σχεδιάζονται στο Ασφαλιστικό, μέσω της ενοποίησης των Ταμείων και της ταχύτερης εφαρμογής του νόμου Ρέππα (3029/02).
Από τους 700.000 εργαζόμενους σε ΔΕΚΟ, τράπεζες, ειδικά ταμεία και το Δημόσιο, οι 300.000 έχουν προσληφθεί την περίοδο 1983-1992 και το ασφαλιστικό τους καθεστώς δεν τροποποιήθηκε σημαντικά με τον νόμο Σιούφα (2084/1992).
Όπως επισημαίνει η Ελευθεροτυπία, η μείωση της σύνταξης από το 80% του τελευταίου μισθού στο 70% του μέσου όρου της καλύτερης (τελευταίας) πενταετίας θα γίνει από το 2012 αντί του 2018 που προέβλεπε ο νόμος Ρέππα.
Επιπλέον, ο νόμος 3029/02 προβλέπει ότι το ποσοστό αυτό αφορά μόνο στην περίοδο μετά το 2008, ενώ για πριν διατηρείται το 80%.
Το σχέδιο της κυβέρνησης προβλέπει ταχύτερη «προσαρμογή» στο 70% για το σύνολο του εργάσιμου βίου, βάση υπολογισμού που οδηγεί σε μείωση συντάξεων.
Το ποσοστό αναπλήρωσης για τα επικουρικά ταμεία θα πέσει στο 20% από 26-28% στο ΙΚΑ και 30-35% στις ΔΕΚΟ. Από αυτό το ποσοστό οι απώλειες για τους ασφαλισμένους θα ανέλθουν σε 10%.
Στον ΟΑΕΕ (ελεύθεροι επαγγελματίες), το ποσοστό από 3% ετησίως (105 στην 35ετία) θα υποχωρήσει στο 2% (70% στο σύνολο). Αυτό το μέτρο επιχειρήθηκε να εφαρμοσθεί πριν από δύο χρόνια, αλλά η κυβέρνηση υποχώρησε μετά τις αντιδράσεις.
Για τους νέους ασφαλισμένους (μετά το 2005) υπάρχουν σκέψεις για νέα μείωση του ποσοστού αναπλήρωσης, από 70% για κύρια και 20% επικουρική επί των αποδοχών της τελευταίας πενταετίας, στο 60% των αποδοχών της καλύτερης δεκαετίας.
Καθώς όμως μειώνεται η κύρια θα μειωθεί και η αναλογική σύνταξη, αφού αυτή δίνεται σε συνάρτηση με το ποσό της κύριας σύνηταξης (20%).
Newsroom ΔΟΛ
