Ανακοινώθηκαν τα stress test των ευρωπαϊκών τραπεζών. Δεν θα ασχοληθούμε με τη διαδικασία, αλλά ας ρίξουμε μια ματιά στα όποια αποτελέσματα ανακοινώθηκαν.
Πρώτη παρατήρηση, η χαμηλή επίδοση της ΑΤΕ στο 4,36 με βαθμό βάσης το 6. Η κρατική τράπεζα που σηκώνει το προβληματικό τομέα της αγροτικής οικονομίας παρουσιάζει χαμηλή βαθμολογία. Το μεγάλο αγκάθι στα μεγέθη της είναι σίγουρα ο δείκτης επισφαλών δανείων. Το σύνολο του αγροτικού κόσμου έχει δάνειο στην ΑΤΕ από τον μεμονωμένο αγρότη έως τους αμαρτωλούς ή όχι αγροτικούς συνεταιρισμούς. Αναλογιζόμενοι την άσχημη κατάσταση του αγροτικού τομέα τόσο στην Ελλάδα, αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αποτέλεσμα της καταστροφικής αγροτικής πολιτικής της ΕΕ, η επισφάλεια των δανείων που έχει παραχωρήσει η ΑΤΕ στον αγροτικό κόσμο είναι πραγματικά σοβαρή.
Ήδη οι τηλεπροπαγανδιστές των ιδιωτών τραπεζιτών και ο τοπικός υπάλληλος της τρόικας Κ. Παπακωνσταντίνου αναπτύσσουν σενάρια αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου με σκοπό τη "διάσωση" της ΑΤΕ. Η αύξηση κεφαλαίου, σε απλά ελληνικά, για τους παραπάνω σημαίνει παραχώρηση της ΑΤΕ στον ιδιωτικό τομέα με ό,τι αυτό σημαίνει για την όποια κοινωνική πολιτική αναπτύσσει σήμερα η τράπεζα στον αγροτικό τομέα.
Δεύτερο, η πολύ καλή βαθμολογία του ΤΤ, 10,1. Το ηγετικό προφίλ του ΤΤ στο χώρο των καταθέσεων ταμιευτηρίου έπαιξε καταλυτικό ρόλο. Αποτέλεσμα αυτού είναι να εμφανίζεται το ΤΤ πολύ πάνω από την κορυφαία ιδιωτική ΑΛΦΑ (8,22) και την τεράστια Εθνική (7,4).
Τρίτο. Εδώ έχουμε το ανέκδοτο των ημερών. Ο Σάλλας και το μαγαζάκι του η Πειραιώς κατάφερε μάλλον ασθμαίνοντας να πιάσει τη βάση του 6! Τώρα καταλαβαίνουμε γιατί η Πειραιώς όντως με το ένα πόδι στον "τάφο" παρουσιαζόταν τόσο γαλαντόμα στην προσφορά που ανακοίνωσε για την εξαγορά της ΑΤΕ και του ΤΤ με το αστρονομικό ποσό των 701 εκ. ευρώ!!! Τι χουβαρδαλίκια είναι αυτά..; Και εντάξει ο Σάλλας έμπορος είναι, μύρισε σάπιο κρέας, είπε να το σπρώξει στην αγορά να κονομίσει και αυτός το κάτι τι του. Ο υπαλληλάκος, όμως, των ΔΝΤ-ΕΕ, Κ. Παπακωνσταντίνου γιατί χαιρόταν τόσο; Γιατί σπρώχνει καταστάσεις; Γιατί υπαγορεύει τις εντολές των εντολέων του;
Και καλά το "ανέκδοτο Πειραιώς" θα ξεχαστεί γρήγορα, είναι εξάλλου τόσο κρύο... Η ΑΤΕ όμως θα δεχτεί άμεσα τις θωπείες άλλων μεγαλύτερων και "σοβαρότερων" ιδιωτών τραπεζιτών. Η προίκα της δεν αφήνει κανένα προικοθήρα ασυγκίνητο.
Η ουσία σε όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου που βιώνουμε σήμερα είναι απλά ο "θάνατος του εμποράκου". Η αντικειμενική απαίτηση της σημερινής οικονομίας είναι η δημιουργία ισχυρού δημόσιου τραπεζικού πυλώνα που θα ασκεί αναπτυξιακή πολιτική και πολιτική προστασίας του εργαζόμενου κόσμου. Αυτό από μόνο του δεν λέει τίποτα. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι αυτό να συμβεί μέσα σε ένα γενικότερο αντικαπιταλιστικό περιβάλλον, τόσο στον οικονομικό τομέα, όσο και στον κοινωνικό. Μία ή δύο κρατικές τράπεζες δεν κάνουν τη διαφορά. Τη διαφορά την κάνουν όλες οι τράπεζες να είναι κρατικές, όλοι οι τομείς αιχμής της οικονομίας (ενέργεια, μεταφορές, επικοινωνίες) να είναι κρατικοί. Οι τομείς υγείας και παιδείας να είναι κρατικοί. Αλλά και το κράτος, για όσο είναι αναγκαίο να υπάρχει, να είναι λαϊκό και όχι αστικό και παραμάγαζο Ανωνύμων Εταιρειών. Και οι παραπάνω απαιτήσεις δεν είναι πλέον ουτοπία, είναι η σκληρή και αδυσώπητη αναγκαιότητα των καιρών. Δεν είναι "φιλοσοφική κουβέντα", αλλά "αντικειμενικός σκοπός" μάχης. Μάχης για το λαϊκό και εργατικό κίνημα. Όχι για να "σωθεί η κατάσταση, δηλαδή ο καπιταλισμός, αλλά για να μπουν τα θεμέλια ενός αντικαπιταλιστικού κόσμου στην οικονομία, την κοινωνία, την εργασία και το περιβάλλον. Ενός αντικαπιταλιστικού κόσμου, χαραυγή μιας κομμουνιστικής κοινωνίας ελευθερίας και ισότητας.
Πρώτη παρατήρηση, η χαμηλή επίδοση της ΑΤΕ στο 4,36 με βαθμό βάσης το 6. Η κρατική τράπεζα που σηκώνει το προβληματικό τομέα της αγροτικής οικονομίας παρουσιάζει χαμηλή βαθμολογία. Το μεγάλο αγκάθι στα μεγέθη της είναι σίγουρα ο δείκτης επισφαλών δανείων. Το σύνολο του αγροτικού κόσμου έχει δάνειο στην ΑΤΕ από τον μεμονωμένο αγρότη έως τους αμαρτωλούς ή όχι αγροτικούς συνεταιρισμούς. Αναλογιζόμενοι την άσχημη κατάσταση του αγροτικού τομέα τόσο στην Ελλάδα, αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αποτέλεσμα της καταστροφικής αγροτικής πολιτικής της ΕΕ, η επισφάλεια των δανείων που έχει παραχωρήσει η ΑΤΕ στον αγροτικό κόσμο είναι πραγματικά σοβαρή.
Ήδη οι τηλεπροπαγανδιστές των ιδιωτών τραπεζιτών και ο τοπικός υπάλληλος της τρόικας Κ. Παπακωνσταντίνου αναπτύσσουν σενάρια αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου με σκοπό τη "διάσωση" της ΑΤΕ. Η αύξηση κεφαλαίου, σε απλά ελληνικά, για τους παραπάνω σημαίνει παραχώρηση της ΑΤΕ στον ιδιωτικό τομέα με ό,τι αυτό σημαίνει για την όποια κοινωνική πολιτική αναπτύσσει σήμερα η τράπεζα στον αγροτικό τομέα.
Δεύτερο, η πολύ καλή βαθμολογία του ΤΤ, 10,1. Το ηγετικό προφίλ του ΤΤ στο χώρο των καταθέσεων ταμιευτηρίου έπαιξε καταλυτικό ρόλο. Αποτέλεσμα αυτού είναι να εμφανίζεται το ΤΤ πολύ πάνω από την κορυφαία ιδιωτική ΑΛΦΑ (8,22) και την τεράστια Εθνική (7,4).
Τρίτο. Εδώ έχουμε το ανέκδοτο των ημερών. Ο Σάλλας και το μαγαζάκι του η Πειραιώς κατάφερε μάλλον ασθμαίνοντας να πιάσει τη βάση του 6! Τώρα καταλαβαίνουμε γιατί η Πειραιώς όντως με το ένα πόδι στον "τάφο" παρουσιαζόταν τόσο γαλαντόμα στην προσφορά που ανακοίνωσε για την εξαγορά της ΑΤΕ και του ΤΤ με το αστρονομικό ποσό των 701 εκ. ευρώ!!! Τι χουβαρδαλίκια είναι αυτά..; Και εντάξει ο Σάλλας έμπορος είναι, μύρισε σάπιο κρέας, είπε να το σπρώξει στην αγορά να κονομίσει και αυτός το κάτι τι του. Ο υπαλληλάκος, όμως, των ΔΝΤ-ΕΕ, Κ. Παπακωνσταντίνου γιατί χαιρόταν τόσο; Γιατί σπρώχνει καταστάσεις; Γιατί υπαγορεύει τις εντολές των εντολέων του;
Και καλά το "ανέκδοτο Πειραιώς" θα ξεχαστεί γρήγορα, είναι εξάλλου τόσο κρύο... Η ΑΤΕ όμως θα δεχτεί άμεσα τις θωπείες άλλων μεγαλύτερων και "σοβαρότερων" ιδιωτών τραπεζιτών. Η προίκα της δεν αφήνει κανένα προικοθήρα ασυγκίνητο.
Η ουσία σε όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου που βιώνουμε σήμερα είναι απλά ο "θάνατος του εμποράκου". Η αντικειμενική απαίτηση της σημερινής οικονομίας είναι η δημιουργία ισχυρού δημόσιου τραπεζικού πυλώνα που θα ασκεί αναπτυξιακή πολιτική και πολιτική προστασίας του εργαζόμενου κόσμου. Αυτό από μόνο του δεν λέει τίποτα. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι αυτό να συμβεί μέσα σε ένα γενικότερο αντικαπιταλιστικό περιβάλλον, τόσο στον οικονομικό τομέα, όσο και στον κοινωνικό. Μία ή δύο κρατικές τράπεζες δεν κάνουν τη διαφορά. Τη διαφορά την κάνουν όλες οι τράπεζες να είναι κρατικές, όλοι οι τομείς αιχμής της οικονομίας (ενέργεια, μεταφορές, επικοινωνίες) να είναι κρατικοί. Οι τομείς υγείας και παιδείας να είναι κρατικοί. Αλλά και το κράτος, για όσο είναι αναγκαίο να υπάρχει, να είναι λαϊκό και όχι αστικό και παραμάγαζο Ανωνύμων Εταιρειών. Και οι παραπάνω απαιτήσεις δεν είναι πλέον ουτοπία, είναι η σκληρή και αδυσώπητη αναγκαιότητα των καιρών. Δεν είναι "φιλοσοφική κουβέντα", αλλά "αντικειμενικός σκοπός" μάχης. Μάχης για το λαϊκό και εργατικό κίνημα. Όχι για να "σωθεί η κατάσταση, δηλαδή ο καπιταλισμός, αλλά για να μπουν τα θεμέλια ενός αντικαπιταλιστικού κόσμου στην οικονομία, την κοινωνία, την εργασία και το περιβάλλον. Ενός αντικαπιταλιστικού κόσμου, χαραυγή μιας κομμουνιστικής κοινωνίας ελευθερίας και ισότητας.
.jpeg)
