Συζήτηση: Τι συμβαίνει με τους Ζαπατίστας; (16/5, 19:30)

«Τι συμβαίνει στο Μεξικό; Τι συμβαίνει με τους Ζαπατίστας;»

με ομιλητή τον Χαβιέρ Ελοριάγα, συνεκδότη του ζαπατιστικού περιοδικού Rebeldía, στο πλαίσιο της περιοδείας του στην Ευρώπη

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ (αμφιθέατρο ΜΑΧ)

ΔΕΥΤΕΡΑ 16 ΜΑÏΟΥ, 7:30 μμ

Συντονισμός: συλλογικότητες αλληλεγγύης στους Ζαπατίστας

Κλιμάκωση της καταστολής σε Τσιάπας και Οαχάκα

Επιθέσεις και συλλήψεις βάσεων στήριξης του EZLN και μελών της Άλλης Καμπάνιας στην Τσιάπας.
Συλλήψεις ιθαγενών σε κοινότητες της Οαχάκα.

Η πολιτική και οικονομική εξουσία του Μεξικού με το πρόσχημα της καταπολέμησης του λαθρεμπορίου ναρκωτικών και του οργανωμένου εγκλήματος κλιμακώνει τα τελευταία χρόνια τον πόλεμο ενάντια στους Zαπατίστας, την Άλλη Καμπάνια και τις αντιστάσεις που ξεφυτρώνουν συνεχώς σε διάφορες γωνιές της χώρας. --- Μόνο μέσα στο 2009 έχουν καταγραφεί δεκάδες επιθέσεις, εισβολές και εκκενώσεις αυτόνομων εξεγερμένων ζαπατιστικών κοινοτήτων, δολοφονίες, συλλήψεις, απειλές, εκτοπισμοί, βιασμοί, απαγωγές, πυροβολισμοί, καταστροφές σπιτιών, στην Τσιάπας, την Οαχάκα, το Γκερέρο, την πολιτεία του Μεξικoύ κ.λπ.

Ένας «πόλεμος χαμηλής έντασης», που βέβαια μόνο χαμηλής δεν είναι.

Διαβάστε τη συνέχεια

ΠΕΡΟΥ - ΣΦΑΓΗ ΙΘΑΓΕΝΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ

Η κυβέρνηση του Γκαρσία εκχωρεί τη γη σε πολυεθνικές

Η κυβέρνηση του Άλαν Γκαρσία είναι ο μοναδικός ένοχος της σφαγής στο Περού, όπου δολοφονήθηκαν πάνω από 30 άοπλοι πολίτες και 24 ένοπλοι αστυνομικοί, σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις. Οργανώσεις μιλούν για ακόμη περισσότερους νεκρούς πολίτες.
Ύστερα από 45 μέρες διαδηλώσεων, καταλήψεων και μπλόκων, στις 5 Ιούνη ο Ά. Γκαρσία αποφάσισε να ξεμπερδεύει. Στέλνει στρατό, αστυνομία, ελικόπτερα και θωρακισμένα άρματα. Οι κάμερες καταγράφουν ανατριχιαστικές σκηνές. Πάνοπλοι στρατιώτες θερίζουν με πολεμικά όπλα το πλήθος, ελικόπτερα γαζώνουν από τον ουρανό. Δεκάδες πτώματα πετιούνται στο ποτάμι. Η οργή ξεχειλίζει, οι ιθαγενείς σκοτώνουν αστυνομικούς σε αντίποινα. Τελικά, η τάξη επικρατεί με στρατιωτικό νόμο και απαγόρευση της κυκλοφορίας. Ο Αλμπέρτο Πιζάνγκο, ηγέτης της ομοσπονδίας οργανώσεων των ιθαγενών AIDESEP, καταζητείται με την κατηγορία της... στάσης. Καταφεύγει στη Νικαράγουα με πολιτικό άσυλο. Η κυβέρνηση εξαπολύει χιτλερική προπαγάνδα μετά τη σφαγή, βάζει τηλεοπτικές διαφημίσεις για να δημιουργήσει μίσος εναντίον των ιθαγενών. Είναι τόσο κραυγαλέα η χυδαιότητα, που μία υπουργός παραιτείται διαμαρτυρόμενη. Το Κογκρέσο, στις 9 Ιούνη, αναστέλλει την εφαρμογή των επίμαχων νόμων και προτείνει διάλογο. Ωστόσο, ο Α. Γκαρσία δηλώνει ότι δεν θα υποκύψει σε εκβιασμούς ατόμων "όχι πρώτης κατηγορίας"!
Στην Αμαζονία του Περού, το κίνημα των "απολίτιστων" φούντωσε το 2008, όταν η κυβέρνηση άρχισε να ξεπουλάει την κοινοτική γη στο κεφάλαιο, σε πετρελαϊκές και μεταλλευτικές εταιρείες, σε υδροηλεκτρικές, ξυλεμπορικές και αγροτικές αγροτικές επιχειρήσεις, που προσφέρουν... ανάπτυξη και πρόοδο στη χώρα. Ξεσηκώθηκε τότε δυναμική αντίσταση για την παραβίαση του Συντάγματος, αλλά και του άρθρου 169 της Συμφωνίας της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας - την οποία είχε υπογράψει το Περού - που απαιτεί σεβασμό των ιθαγενών για θέματα που τους αφορούν. Το κεφάλαιο όμως βιάζεται να εκμεταλλευτεί τη Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου (TLC) με τις ΗΠΑ. Οι διαδηλωτές υπολογίζουν ότι ανοίγει ο δρόμος για την πώληση 450.000τ.χμ. (τρεις φορές η Ελλάδα). Ακόμα κι αν είναι υπερβολικό το νούμερο, πρόκειται σίγουρα για όργιο ξεπουλήματος με γρήγορα κέρδη, που επιπλέον θα φέρει ανυπολόγιστες οικολογικές καταστροφές στην Αμαζονία, αλλά και την καταστροφή της συλλογικής ιδιοκτησίας, που κατακτήθηκε την περίοδο του φιλόπτωχου δικτάτορα Αλβαράδο.
Ο Α. Γκαρσία (μαζί με τον Ουρίμπε της Κολομβίας) είναι από τους στυγνούς μαχητές της πιο αμείλικτης και ληστρικής εκδοχής του καπιταλισμού στη Νότια Αμερική. Κυβέρνησε την τετραετία 1985-1990 και ευθύνεται για τη σφαγή 250 κρατουμένων στη Λίμα, ενώ το 1992 δικάστηκε για καταχρήσεις δημοσίου χρήματος, σ' ένα σκάνδαλο όπου εμπλεκόταν η CIA και μεγάλοι ναρκέμπορι.
Όταν κέρδισε τις εκλογές, με μικρή διαφορά από το μετριοπαθή κεντροαριστερό Ουμάλα, εξήγησε τις προθέσεις του. Δημοσίευσε ένα άρθρο σε μεγάλη εφημερίδα, τον Οκτώβριο του 2007, άκρως διαφωτιστικό για το Περού αλλά και πολλές χώρες της Ν. Αμερικής. Σε αυτό υποστηρίζει ο Α. Γκαρσία ότι η πρόοδος, οι επενδύσεις και η ανάπτυξη του έθνους γίνονται μόνο με μεγάλη γαιοκτησία και ποτέ με κοινοτική γη, ούτε καν με μικρή ιδιοκτησία: "Κάναμε το λάθος να δώσουμε μικρά κομμάτια γης σε φτωχές οικογένειες που δεν έχουν δεκάρα να επενδύσουν". Διαμαρτύρεται ότι "υπάρχει άφθονη γη άχρηστη επειδή οι ιδιοκτήτες δεν έχουν γνώσεις ούτε πόρους να την αξιοποιήσουν. Αν πουληθεί σε μεγάλα συγκροτήματα θα φέρει τεχνολογία που θα είναι επωφελής για τα μέλη των κοινοτήτων". Θεωρεί δημαγωγία την υπεράσπιση της κοινοτικής γης που "υποτίθεται πως είναι 'ιερή' και δεν πρέπει να θιχτεί". Οι ιθαγενείς αγρότες που ζουν από τη ζούγκλα πρέπει να δεχτούν την πρόοδο και να γίνουν εργάτες σε αφεντικά που θα κερδίζουν δισεκατομμύρια. "Κανένας δεν δέχεται να επενδύσει", λέει ο Α. Γκαρσία, "αν δεν εξασφαλίσει μεγάλη ιδιοκτησία, πάνω από 50 τ.χμ. Το μοντέλο μικρής ιδιοκτησίας χωρίς τεχνολογία είναι ο φαύλος κύκλος της μιζέριας. Πρέπει να προωθήσουμε τη μεσαία(!!!) τάξη που ανοίγει αγορές".
Στο Περού το 1920 ο Κάρλος Μαριάτεγκι, ο σπουδαιότερος μαρξιστής της Ν. Αμερικής, υποστήριζε τη συμμαχία εργατών με ιθαγενείς και την εναρμόνιση με προκολομβιανές μορφές οργάνωσης. Ο "αιρετικός" Μαριάτεγκι θεωρήθηκε ρομαντικός καθώς αρνιόταν το ντετερμινισμό της προόδου. Σήμερα η ιδεολογική διαμάχη είναι παρόμοια. Η AIDESP, μαζί με την πολιτική μάχη των αναγκών, υπερασπίζει έναν άλλο τρόπο ζωής, στον αντίποδα της κοινωνίας του πετρελαίου και της βιομηχανίας και πιο κοντά στις κοινοτικές παραδόσεις (επινοημένες ή όχι). Ο Α. Γκαρσία του κατηγορεί για οπισθοδρομικούς και υποστηρίζει ότι: "Η γη της Αμαζονίας ανήκει σε όλους τους Περουβιανούς, όχι στη μικρή ομάδα που κατοικεί εκεί". Το Περού θέλει πετρέλαιο, όχι τόξα και βέλη. Αλλά ποιος είναι το Περού; Το κατασκεύασμα του έθνους έρχεται πάλι να περισώσει την αιωνόβια καταλήστευση, ενώ η γειτονική Βραζιλία καταπατάει τη γη ιθαγενών στο όνομα της "Εθνικής Ασφάλειας" και της "εθνικής" σόγιας.
Το λεγόμενο "ιθαγενικό ζήτημα" αναδύεται σ' όλη τη Λ. Αμερική. Από το Μεξικό ως τους Μαπούτσε της Παταγονίας, οι αγώνες επιμένουν για γη κι ελευθερία. Η διακήρυξη του συνεδρίου 6.500 αντιπροσώπων ιθαγενών από 22 χώρες, στο Περού στις 31 Μαΐου, κατέληγε:
"Η γη δεν μας ανήκει, εμείς ανήκουμε σ' αυτή".

ΚΡΙΤΩΝ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ - Σάο Πάολο
ΠΡΙΝ 14/06/2009

Ιστορίες για τους ανθρώπους του καλαμποκιού

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις των ξένων, σε συνεργασία με τις "αλληλέγγυες/οι από τον αναρχικό, αντιεξουσιαστικό, ελευθεριακό χώρο", το βιβλίο "ιστορίες για τους ανθρώπους του καλαμποκιού".

Διαβάστε τη συνέχεια

Το δώρο των Ζαπατίστας στην αξιοπρεπή, οργισμένη νεολαία του Δεκέμβρη!

Η ΟΡΓΗ ΚΑΙ Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ

ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΒΟΥΝΑ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ!

«Συντρόφισσα, σύντροφε. Εξεγερμένη Ελλάδα. Εμείς οι ζαπατίστας, οι πιο μικροί, από αυτή την γωνιά του κόσμου σε χαιρετάμε. Δέξου τον σεβασμό μας και τον θαυμασμό μας γιʼ αυτό που κάνεις και σκέφτεσαι. Από μακριά μαθαίνουμε από σένα. Σε ευχαριστούμε»

Το δώρο των Ζαπατίστας στο κίνημα του Δεκέμβρη που τοποθετήθηκε στη γωνία Τζαβέλα και Μεσολογγίου στις 7 Μάρτη.

ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΜΑΣ ΔΥΝΑΜΗ ΑΛΛΑΓΗΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!

H αφίσα γράφει "για την αξιοπρεπή, οργισμένη νεολαία της ελλάδας"... "με σεβασμό και θαυμασμό"...

Επίσκεψη στον Αυτόνομο Ζαπατιστικό Συνεταιρισμό Καφέ Ssit Lequil Lum

Ssit Lequil Lum σημαίνει “οι καρποί της μητέρας γης”. Είναι ο νεότερος ζαπατιστικός συνεταιρισμός παραγωγών καφέ και ανήκει στο Καρακόλ του Ρομπέρτο Μπάρριος. Δημιουργήθηκε το 2008 και αποτελείται από 520 ιθαγενείς παραγωγούς τσολ, τσελτάλ και τσοτσίλ. Φέτος εξήγαγε 40 τόνους καφέ σε ευρωπαϊκές ομάδες διακίνησης, 10 από τους οποίους έφτασαν τον Ιούλιο από το λιμάνι της Βερακρούς στον Πειραιά. Ήταν η πρώτη απευθείας εισαγωγή του Σπόρου, σε συνεργασία με τη γαλλική ομάδα αλληλεγγύης στους ζαπατίστας Echanges Solidaires. Ο καφές αυτός φέτος καβουρντίζεται και συσκευάζεται σε μικρό οικογενειακό καφεκοπτείο της Αθήνας σε καφέ φίλτρου και καφέ για μπρίκι.

Το καλοκαίρι δύο μέλη του Σπόρου βρεθήκαμε στα γραφεία του συνεταιρισμού, μιλήσαμε με μέλη του διοικητικού του συμβουλίου και έπειτα φιλοξενηθήκαμε σε μια από τις κοινότητες όπου κατοικούν μέλη του συνεταιρισμού. Μαζί τους επισκεφθήκαμε τα χωράφια με τα καφεόδεντρα, όπου μας μίλησαν για τον τρόπο δουλειάς και για την οργάνωσή τους.

Η καλλιέργεια του καφέ γίνεται υπό σκιά, κάτω από αυτοφυή δέντρα της πυκνής τροπικής βλάστησης σε εκτάσεις που κυμαίνονται από 5 έως 20 στρέμματα. Η συγκομιδή του γίνεται από τον Νοέμβριο μέχρι τον Ιανουάριο, ανάλογα με την περιοχή, τα δενδρύλια του καφέ όμως χρειάζονται φροντίδα όλον τον χρόνο και σε αυτή συμμετέχουν όλα τα μέλη της οικογένειας. Ο καφές είναι ένα από τα ελάχιστα εμπορεύσιμα είδη και συνεπώς μία από τις ελάχιστες πηγές εσόδων.

Παρόλο που ο καφές καλλιεργείται χωρίς χημικά μέσα, όπως στους υπόλοιπους ζαπατιστικούς συνεταιρισμούς, τα μέλη της Ssit Lequil Lum αποφάσισαν να μην πιστοποιήσουν τον καφέ τους σε κάποιον επίσημο φορέα: “δεν θέλουμε να μπούμε σε ένα εμπόριο με την κυβέρνηση και τις επιχειρήσεις αλλά με κόσμο αλληλέγγυο που έχει καρδιά για να αγωνίζεται. Όλοι αυτοί δεν ενδιαφέρονται για την υγεία των παραγωγών και των κοινοτήτων. Εμείς δεν προσέχουμε μόνο τον καφέ αλλά και τη γη, το νερό και τους ανθρώπους.” Ο συνεταιρισμός σχεδιάζει να εφαρμόσει στο άμεσο μέλλον ένα εσωτερικό σύστημα πιστοποίησης, με κανονισμούς που θα έχουν φτιαχτεί από τα ίδια τα μέλη του και σύμφωνα με το οποίο ειδικά εκπαιδευμένοι ζαπατίστας θα ελέγχουν τα χωράφια άλλων παραγωγών.

Φωτογραφίες από την επίσκεψη στο ζαπατιστικό συνεταιρισμό Ssit Lequil Lum

Ζαπατίστας: «Εξεγερμένη Ελλάδα, δέξου το σεβασμό μας…»

Με ένα μήνυμα αλληλεγγύης στην εξεγερμένη Ελλάδα, που το διάβασε στα ελληνικά, ξεκίνησε την ομιλία του ο Subcomadante Marcos, την πρώτη μέρα του Φεστιβάλ της Οργής της Αξιοπρέπειας στο Σαν Κριστόμπαλ δε λας Κάσας: «Συντρόφισσα, σύντροφε. Εξεγερμένη Ελλάδα. Εμείς οι ζαπατίστας, οι πιο μικροί, από αυτή την γωνιά του κόσμου σε χαιρετάμε. Δέξου το σεβασμό μας και τον θαυμασμό μας γι’ αυτό που κάνεις και σκέφτεσαι. Από μακριά μαθαίνουμε από σένα. Σε ευχαριστούμε».

Πρώτο διεθνές φεστιβάλ της οργής της αξιοπρέπειας, Τσιάπας, Μεξικό

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΙΘΑΓΕΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ – ΓΕΝΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ του ΖΑΠΑΤΙΣΤΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ (EZLN)

Στα μέλη της Έκτης Διακήρυξης και της Άλλης Καμπάνιας
Στα μέλη της Έκτης Διεθνούς
Στο λαό του Μεξικού
Στους λαούς του κόσμου
Συντρόφισσες και σύντροφοι:
Αδελφοί και αδελφές:

Εδώ είναι ξανά ο λόγος μας
Αυτό βλέπουμε, αυτό κοιτάζουμε
Αυτό φτάνει στα αυτιά μας, στη μελαχρινή καρδιά μας φτάνει.

Ι.

Εκεί ψηλά, οι από πάνω, δοκιμάζουν να επαναλάβουν την ιστορία τους. Θέλουν πάλι να μας επιβάλλουν το δικό τους ημερολόγιο, ημερολόγιο θανάτου, τη δική τους γεωγραφία, γεωγραφία καταστροφής. Όταν δεν μας ξεριζώνουν από τις ρίζες μας, τις καταστρέφουν.
Τη δουλειά μας κλέβουν, τη δύναμή μας. Τους κόσμους μας, τη γη, τα νερά και τους θησαυρούς της, χωρίς ανθρώπους, χωρίς ζωή αφήνουν. Οι πόλεις μάς καταδιώκουν και μας εκτοπίζουν. Ο κάμπος πεθαίνει και μας πεθαίνει. Και το ψέμα μετατρέπεται σε κυβερνήσεις και οι στερήσεις όπλο γίνονται για τους στρατούς και τις αστυνομίες τους.
Στον κόσμο είμαστε παράνομοι, χωρίς χαρτιά, ανεπιθύμητοι είμαστε.
Καταδιωγμένοι. Γυναίκες, άντρες, παιδιά και γέροι πεθαίνουν στο θάνατο και στη ζωή πεθαίνουν. Εκεί ψηλά, οι από πάνω, κηρύττουν για τους κάτω, την υποταγή, την ήττα κηρύττουν, την παράδοση και την παραίτηση.
Εδώ κάτω μένουμε χωρίς τίποτα.
Μόνο οργή.
Αξιοπρέπεια μονάχα.
Δεν υπάρχει αυτί για τον πόνο μας, πέρα από το αυτί όσων είναι σαν κι εμάς
Ο κανένας είμαστε.
Μόνοι είμαστε. Μόνοι με την αξιοπρέπεια και την οργή μας.
Οργή και αξιοπρέπεια οι γέφυρές μας, οργή και αξιοπρέπεια τα λόγια μας.
Ας ακούσουμε ο ένας τον άλλον λοιπόν. Ας γνωριστούμε τότε.
Να θεριέψει η οργή μας και ελπίδα να γίνει.
Ρίζα να γίνει ξανά η αξιοπρέπεια και νέο κόσμο να γεννήσει.
Είδαμε και ακούσαμε.
Μικρή είναι η φωνή μας για να γίνει ηχώ αυτός ο λόγος, μικρή και η ματιά μας για τόση και τόσο αξιοπρεπή οργή.
Να ειδωθούμε, να κοιταχτούμε, να ακουστούμε: Αυτό μας λείπει.
Αλλιώτικοι είμαστε, αλλιώτικες. Το άλλο είμαστε.
Αν ο κόσμος δεν έχει τόπο για μας, τότε άλλο κόσμο να φτιάξουμε.
Δίχως άλλα εργαλεία, μονάχα την οργή μας, δίχως άλλο υλικό απʼ την αξιοπρέπειά μας.
Να συναντηθούμε μας λείπει, να γνωριστούμε μας λείπει.
Λείπει ό,τι λείπει….

ΙΙ.

Τρία χρόνια μετά την Έκτη Διακήρυξη της Ζούγκλας Λακαντόνα ο EZLN πραγματοποίησε έναν συλλογικό αναστοχασμό, που τράφηκε από τους πιο πλατιούς ορίζοντες που μας χάρισαν οι σύντροφοι και οι συντρόφισσές μας της Άλλης Καμπάνιας στο Μεξικό και της Έκτης Διεθνούς στον Κόσμο.
Δεν είναι λίγα όσα είδαμε και ακούσαμε, μερικές φορές απευθείας, άλλες μέσα από τα λόγια και τις ματιές των άλλων. Τόση είναι η οργή που αγγίξαμε και τόση η αξιοπρέπεια που συναντήσαμε που σκεφτόμαστε πως είμαστε πιο μικροί ακόμα κι απʼ αυτό που πιστεύαμε. Στο Μεξικό και στις πέντε ηπείρους συναντήσαμε αυτό που μονάχα υποψιαζόμασταν όταν ξεκινήσαμε αυτό το έκτο, καινούργιο, βήμα μας: υπάρχει άλλος κόσμος, υπάρχει άλλος δρόμος.
Εάν η καταστροφή που πλησιάζει μπορεί να αποφευχθεί και να ʽχει η ανθρωπότητα μια ακόμα ευκαιρία, θα είναι από αυτούς τους άλλους και τις άλλες που, από κάτω και αριστερά, όχι μόνο αντιστέκονται αλλά και διαγράφουν ήδη το περίγραμμα ενός άλλου πράγματος.
Διαφορετικού από αυτό που εκεί επάνω συμβαίνει.
Στην αδύνατη γεωμετρία της πολιτικής Εξουσίας, οι φονταμενταλισμοί μοιράζονται ισόμορφα: οι δεξιοί εναλλάσσονται με τους ακροδεξιούς και οι θεσμικοί αριστεροί μετακινούνται προς την ιλουστρασιόν δεξιά. Εκείνοι, από τον προοδευτικό τύπο, που παραπονιούνται ότι οι φανατικοί του αντίπαλου τύπου λογοκρίνουν, παρερμηνεύουν και συκοφαντούν τον αρχηγό τους, με τη σειρά τους λογοκρίνουν, παρερμηνεύουν, συκοφαντούν και αποσιωπούν οποιοδήποτε άλλο κίνημα δεν υποτάσσεται στις προσταγές του αρχηγού και χωρίς αιδώ μοιράζουν καταδίκες και απαλλαγές στο ρυθμό ενός επικοινωνιακού παράλογου ράτινγκ. Φανατικοί της μιας και της άλλης πλευράς ανταγωνίζονται σε ψέματα ντυμένα σαν αλήθειες και τα εγκλήματα μετριούνται με τον τηλεοπτικό χρόνο που καταλαμβάνουν. Αλλά όλα αυτά δεν είναι παρά η χλωμή αντανάκλαση αυτού που συμβαίνει στην πολιτική.
Η αηδία για τον κυνισμό και την ανικανότητα των παραδοσιακών πολιτικών τάξεων, έχει αρχίσει να μετατρέπεται σε οργή. Μερικές φορές αυτή η οργή ακολουθεί την ελπίδα μιας αλλαγής μέσα από τους παραδοσιακούς δρόμους και συγκρούεται, ή με την απογοήτευση που παραλύει, ή με την αυθαίρετη εξουσία που καθυποτάσσει. Ο σαστισμένος και βάρβαρος βορράς ξαναγυρίζει στα γνωστά του μονοπάτια. Όταν δεν πατρονάρει εκλογικές νοθείες (όπως στο Μεξικό) προωθεί, ενθαρρύνει και χρηματοδοτεί πραξικοπήματα (όπως τώρα στη Βολιβία και τη Βενεζουέλα). Ο πόλεμος εξακολουθεί να είναι η κατεξοχήν διεθνής διπλωματία του: το Ιράκ και το Αφγανιστάν καίνε, αλλά προς απογοήτευση των από πάνω, δεν εξατμίζονται.
Η επιβολή ηγεμονισμών και ομογενοποιήσεων σε παγκόσμια κλίμακα, βρίσκει στα έθνη, τις περιφέρειες και τις μικρές περιοχές , τους μαθητευόμενους μάγους που διδάσκουν την αδύνατη, ιστορικά, επιστροφή σε ένα παρελθόν όπου ο φανατισμός ήταν νόμος και επιστημονικό δόγμα. Εν τω μεταξύ οι πολιτικές κυβερνώσες τάξεις ανακάλυψαν στον κόσμο του θεάματος την κατάλληλη μεταμφίεση για να κρύψουν την εμπλοκή τους στο οργανωμένο έγκλημα.
Κορεσμένος από τόση απληστία, ο πλανήτης αρχίζει να μας χρεώνει τον απλήρωτο λογαριασμό της καταστροφής του. Αλλά και οι «φυσικές» καταστροφές κι αυτές ταξικές είναι και οι συμφορές τους γίνονται αισθητές κυρίως σε εκείνους που τίποτα δεν έχουν και τίποτα δεν είναι. Απέναντι σʼ αυτό η βλακεία της Εξουσίας δεν έχει όρια: εκατομμύρια και εκατομμύρια δολάρια δαπανώνται για καινούργια όπλα και για ακόμα περισσότερες στρατιωτικές βάσεις. Η Εξουσία του κεφαλαίου δεν νοιάζεται να φτιάξει δασκάλους και δασκάλες, μηχανικούς, γιατρούς αλλά στρατιώτες. Δεν προετοιμάζει δημιουργούς αλλά κι άλλους καταστροφείς.
Όσοι και όσες αντιτάσσονται σε αυτό, καταδιώκονται, φυλακίζονται δολοφονούνται.
Στο Μεξικό βρίσκονται στη φυλακή αγρότες που υπερασπίστηκαν τη γη τους (Σαν Σαλβαδόρ Ατένκο). Στην Ιταλία διώκονται κα αντιμετωπίζονται ως τρομοκράτες όσοι αντιτίθενται στην εγκατάσταση στρατιωτικών βάσεων. Στη Γαλλία της «ελευθερίας, ισότητας και αδελφότητας» οι ανθρώπινες υπάρξεις είναι ελεύθερες, ίσες και αδελφές μονάχα αν τα χαρτιά το λένε. Στην Ελλάδα η νεότητα είναι ένα ελάττωμα που πρέπει να ξεριζωθεί. Στο Μεξικό και πάλι, αυτή τη φορά στην πόλη που έχει το όνομά του, οι νέοι και οι νέες χαρακτηρίζονται εγκληματίες και δολοφονούνται και δεν τρέχει τίποτα γιατί δεν είναι στην ατζέντα των από πάνω και της μιας και της άλλης πλευράς. Στη Ισπανία της σύγχρονης Ευρωπαϊκής Ένωσης κλείνουν εκδόσεις και ποινικοποιούν μια γλώσσα, τα Εουσκέρα (βάσκικα), σκεπτόμενοι πως σκοτώνοντας το λόγο σκοτώνουν εκείνον που τον αρθρώνει. Στην τόσο κοντινή Ασία απαντάνε με τεθωρακισμένα στις δίκαιες διεκδικήσεις των αγροτών. Και στις γεμάτες υπεροψία ΗΠΑ που γεννήθηκαν από το αίμα των μεταναστών, καταδιώκουν και δολοφονούν εκείνους και εκείνες που έχουν άλλο χρώμα. Στο μεγάλο πόνο που λέγεται Λατινική Αμερική υποτιμάται και ταπεινώνεται το μελαχρινό αίμα που τη βαστάζει. Στην ανυπότακτη Καραϊβική, ένας λαός, ο κουβανέζικος, πρέπει να προσθέσει στη δυστυχία από τις φυσικές καταστροφές και εκείνη από έναν ιμπεριαλιστικό αποκλεισμό που δεν είναι τίποτε άλλο από ένα έγκλημα χωρίς τιμωρία.
Και σε όλες τις γωνιές της γεωγραφίας του κόσμου, και σε όλες τις μέρες των ημερολογίων του, εκείνοι και εκείνες που δουλεύουν, εκείνοι και εκείνες που προχωράνε τα πράγματα, στερούνται, ταπεινώνονται, καταπιέζονται, τους εκμεταλλεύονται.
Αλλά υπάρχουν και φορές, πολλές, τόσες που μας κάνουν να χαμογελάμε, που η οργή, οι οργές βρίσκουν τους δικούς τους δρόμους, καινούργιους, αλλιώτικους. Και, τότε, το «όχι» που υψώνουν δεν αντιστέκεται μονάχα, αλλά και αρχίζει να προτείνει, να προτείνεται.
Από τη δημόσια εμφάνισή μας, εδώ και δεκαπέντε χρόνια, ήταν δέσμευσή μας να γίνουμε γέφυρα για να βαδίσουν οι εξεγέρσεις από τη μια πλευρά στην άλλη.
Μερικές φορές το καταφέραμε, άλλες όχι.
Τώρα βλέπουμε και νιώθουμε όχι μονάχα την εξεγερμένη αντίσταση που συντρόφισσα και αδελφή, στέκεται στο πλευρό μας και εμψυχώνει τα βήματά μας.

Τώρα υπάρχει κάτι που δεν υπήρχε πριν ή που εμείς δεν καταφέρναμε να δούμε.

Υπάρχει μια δημιουργική οργή.
Μια οργή που ζωγραφίζει ήδη όλα τα χρώματα των δρόμων των από κάτω και αριστερά στις πέντε ηπείρους….

ΙΙΙ.

ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΩΣ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΑ 25 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ EZLN, ΤΑ 15 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΗΘΗ, ΤΟΝ ΠΕΜΠΤΟ ΧΡΟΝΟ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩΝ ΚΑΛΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΡΙΤΟ ΧΡΟΝΟ ΤΗΣ ΑΛΛΗΣ ΚΑΜΠΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ, ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ, ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ, ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΓΕΡΟΙ ΤΟΥ EZLN, ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΝ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΕΣ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΝΑ ΓΙΟΡΤΑΣΟΥΜΕ ΤΟ

ΠΡΩΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ.

ΜΕ ΘΕΜΑ:
ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ: ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

ΘΑ ΓΙΟΡΤΑΣΤΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ:

ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟY, ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ, ΣΤΙΣ 26, 27, 28 ΚΑΙ 29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 2008. ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ του Frente Popular Frasico Villa Indepediente-UNOPII, στη λεωφόρο Guelatao 50, Colonia Alvaro Obregon, Delegacion Iztapalapa, κοντά στο σταθμό του μετρό Guelatao, όπου θα στηθεί η έκθεση. Και ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ της UNIOS, οδός Dr. Carmona y Valle 32, colonia Doctores, κοντά στο σταθμό του μετρό Cuauhtemoc, όπου θα πραγματοποιηθούν άλλες εκδηλώσεις.

ΚΑΡΑΚΟΛ ΤΟΥ ΟΒΕΝΤΙΚ, ΤΣΙΑΠΑΣ, ΕΔΡΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΛΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ «ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΚΑΡΔΙΑ ΤΩΝ ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ», ΣΤΙΣ 31 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΟΥ 2008 ΚΑΙ ΤΗΝ 1η ΓΕΝΑΡΗ ΤΟΥ 2009.
ΣΑΝ ΚΡΙΣΤΟΜΠΑΛ ΔΕ ΛΑΣ ΚΑΣΑΣ, ΤΣΙΑΠΑΣ, ΣΤΙΣ 2, 3, ΚΑΙ 4 ΓΕΝΑΡΗ ΤΟΥ 2008. ΣΤΟ UNIVERSIDAD DE LA TIERRA (CIDECI), που βρίσκεται στην οδό Camino Real de San Juan Chamula, Colonia Nueva Maravilla.

ΜΕΡΙΚΑ ΥΠΟΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΑ ΕΙΝΑΙ:

-ΑΛΛΗ ΥΠΑΙΘΡΟΣ
-ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ
-ΑΛΛΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ
-ΑΛΛΗ ΤΕΧΝΗ, ΑΛΛΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
-ΑΛΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
-ΑΛΛΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
-ΑΛΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
-ΑΛΛΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑ

Στην Πόλη του Μεξικού θα στηθεί μια μεγάλη εθνική και διεθνής έκθεση όπου κάθε αγώνας, κάθε εμπειρία, κάθε οργή θα έχει ένα χώρο, μια θέση για να δείξει τον αγώνα και το θυμό της. Για να κοιταχτούμε, να ακούσουμε ό ένας την άλλη, να γνωριστούμε.
Στη γη των ζαπατίστας, η αξιοπρέπεια και η οργή θα γίνουν τέχνη και πολιτισμός, μουσική και τραγούδι γιατί η εξέγερση επίσης χορεύεται. Και με λέξεις ο πόνος θα γίνει ελπίδα.
Στο Σαν Κριστόμπαλ δε λας Κάσας, ο λόγος θα πάει και θα έρθει για να γεννήσει κιʼ άλλες λέξεις και να δώσει δύναμη και αιτία στην οργή.
Στο φεστιβάλ θα συμμετέχουν μόνο οι ομάδες, συλλογικότητες και εθνικές και διεθνείς οργανώσεις που θα προσκληθούν. Για αυτό το λόγο η Επιτροπή της Έκτης του EZLN έχει ξεκινήσει συζητήσεις με πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις, όπως και με αναρχικές και ελευθεριακές συλλογικότητες και ομάδες, με ομάδες εναλλακτικής πληροφόρησης, τέχνης και πολιτισμού, με ομάδες υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με εργαζόμενους και εργαζόμενες στην βιομηχανία του σεξ, με διανοούμενους κοινωνικούς ακτιβιστές, με πρώην πολιτικούς κρατούμενους και κρατούμενες, όλους μέλη της Έκτης Διακήρυξης. Και με ομάδες, συλλογικότητες και οργανώσεις άλλων χωρών, όλες μέρος της Έκτης Διεθνούς. Μετά από αυτές τις διαβουλεύσεις θα αποφασιστούν τα κριτήρια για τις προσκλήσεις και τα κριτήρια συμμετοχής.
Για τα στρογγυλά τραπέζια και κεντρικές συζητήσεις o EZLN θα καλέσει κοινωνικούς ακτιβιστές, στοχαστές και εκπροσώπους αντικαπιταλιστικών εγχειρημάτων στο Μεξικό και τον κόσμο. Η λίστα των προσκαλεσμένων θα δημοσιοποιηθεί αργότερα.
Περισσότερες λεπτομέρειες για το πώς σκεφτόμαστε αυτό το φεστιβάλ της αξιοπρεπούς οργής θα δοθούν σε εύλογο χρονικό διάστημα (δηλαδή όταν θα έχουμε μια ιδέα πάνω κάτω του προβλήματος που μας/σας μπλέξαμε).

Αυτά είναι όλα για την ώρα.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΤΕΝΚΟ!

Από τα βουνά του Νοτιοανατολικού Μεξικού

Για την Παράνομη Επαναστατική Ιθαγενική Επιτροπή – Γενική Διοίκηση του EZLN

Εξεγερμένος Υποδιοικητής Μάρκος

Μεξικό, Σεπτέμβρης του 2008

Εκδήλωση για τους Ζαπατίστας και τα κινήματα στο Μεξικό

Νοέμβρης, μήνας εκδηλώσεων ενημέρωσης για την Αυτονομία των Ζαπατίστας

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ για τα κινήματα στο Μεξικό

Σάββατο 22 Νοέμβρη 7.00 μ.μ., στα γραφεία των σωματείων (Λόντου 6 Εξάρχεια)

Θα μιλήσουν συναγωνιστές που μετείχαν στο ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΑΡΑΒΑΝΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ στις ΖΑΠΑΤΙΣΤΙΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ που επισκέφτηκε το καλοκαίρι το Μεξικό

Θα προβληθεί υλικό για τους Ζαπατίστας

Πανελλαδικό Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής

Σωματείο Εργαζομένων στα Καταστήματα Τύπου του Διεθνούς Αεροδρομίου Αθηνών

Σωματείο Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών

Μήνας εκδηλώσεων ενημέρωσης για την Αυτονομία των Ζαπατίστας

http://sporos.org/files/actos.png/

Διοργάνωση: καραβάνι αλληλεγγύης στις Ζαπατιστικές Κοινότητες

Δικαιοσύνη για την αδελφή μας Marcella Sali Grace!

Αδελφοί κι Αδελφές,
οι καρδιές μας είναι γεμάτες θλίψη για τον άγριο βιασμό και τη δολοφονία της αδελφής μας, Σάλι, που έγινε 20 λεπτά μακριά από το San Jose del Pacifico, και για το ότι το Γενικό Γραφείο των Δικηγόρων της Oaxaca δεν έχει κάνει, όπως το συνηθίζει, μέχρι αυτή τη στιγμή τίποτα αναφορικά με το γεγονός ότι υπάρχουν μάρτυρες που έχουν πληροφορίες για την αναγνώριση των ενόχων.

Η Marcella Sali Grace γεννήθηκε στις Η.Π.Α.με μια μεγάλη καρδιά αφοσιωμένη στην αλληλεγγύη όσον αφορά ακριβώς παρόμοιες περιπτώσεις. Είχε πολλούς φίλους γιατί ήταν πάντα πρόθυμη να βοηθήσει χρησιμοποιώντας τα καλλιτεχνικά της χαρίσματα για να ζωγραφίσει ένα μπάνερ ή ένα τοίχο ή να χορέψει αραβικούς χορούς συγκεντρώνοντας χρήματα για τον αγώνα ή δημιουργώντας punk shows ή παραδίδοντας μαθήματα αυτοάμυνας στις γυναίκες, εφόσον γνώριζε πολύ καλά με ποιο τρόπο τους απευθύνονται οι άντρες. Το να είναι οι γυναίκες ελεύθερες και σεβαστές, αυτός ήταν ένας από τους αγώνες που έδινε η Σάλι. Η δέσμευσή της σ΄αυτό τον αγώνα ήταν τόσο μεγάλη ώστε ήταν μια διεθνής συνοδός (βοηθός) αδελφών και αδελφισσών που είχαν κακοποιηθεί από την κακή κυβέρνηση του Ulises Ruiz Ortiz.

Δυστυχώς στις 24 του Σεπτέμβρη βρέθηκε το σώμα μιας γυναίκας με τα φυσικά χαρακτηριστικά της Σάλι σε μια έρημη καλύβα, 20 λεπτά μακριά απ΄το χωριό San Jose del Pacifico, όταν ένας χωρικός που πήγε να ταίσει κάποια σκυλιά στην περιοχή, ένιωσε μια δυσωδία να έρχεται από την καλύβα και ειδοποίησε τις αρχές της κοινότητας, οι οποίες μετακίνησαν το σώμα που ήταν ήδη σε κατάσταση αποσύνθεσης, μη δίνοντας, μετά απ΄αυτό το γεγονός, καμιά άλλη πληροφορία στους κατοίκους του χωριού.

Εχτές, η συντρόφισσα, Julieta Cruz (που γνώριζε ότι η Σάλι είχε πάει στο San Jose del Pacifico), πληροφορήθηκε ότι μια νέα γυναίκα βρίσκονταν στο αμφιθέατρο του Miahuatlan, όπου πήγε και αναγνώρισε το σώμα της Σάλι από το τατού που είχε, εφόσον το πρόσωπό της ήταν αγνώριστο. Η Julieta πιστεύει ότι της έκαψαν το πρόσωπο αλλά αυτό δεν εξηγεί το γιατί αφού το υπόλοιπο σώμα δεν έχει παρόμοιες φθορές. Όταν ζητήσαμε να πληροφορηθούμε τον αριθμό που δόθηκε στην υπόθεση, αρνήθηκαν να μας τον δώσουν καθώς και το να δούμε τα αποτελέσματα της αυτοψίας λεγοντάς μας ότι αφού δεν είμαστε συγγενείς, δεν μπορούσαν να μας δώσουν καμιά πληροφορία.

Η Σάλι είχε αναφέρει προσφάτως ότι υφίστατο στην Oaxaca πολιτική δίωξη και παρακολούθηση λόγω του έργου της στα πλαίσια της αλληλεγγύης με το λαικό αγώνα των κατοίκων της Oaxaca, της αλληλεγγύης της με άλλα παγκόσμια κινήματα κι ενάντια στον ρατσισμό στα σύνορα του Μεξικού και των Η.Π.Α., του αγώνα που έδινε σε διαφορετικές συνθήκες και με διαφορετικούς ανθρώπους. Αυτό μας κάνει να σκεφτούμε ότι ο άνανδρος δολοφόνος της σχετίζεται με τη διεύρυνση της καταστολής ενάντια στο κοινωνικό κίνημα και απευθύνεται ιδιαίτερα στους διεθνείς παρατηρητές.. Ακριβώς γι΄αυτό δεν παραβλέπουμε ότι αυτοί οι ίδιοι οι διανοούμενοι γραφιάδες διέταξαν την καταστολή ενάντια στους κατοίκους της Oaxaca στον αγώνα τους για δικαιοσύνη και ελευθερία.

Ενώπιον αυτών των αιματηρών γεγονότων και της ωμής βίας που χρησιμοποίησαν ενάντια στην συντρόφισσα Σάλι απευθύνουμε αυτό το ξακάθαρο μήνυμα σε όλους τους κατοίκους της Oaxaca καθώς και στους αλληλέγυους συντρόφους από διαφορετικά μέρη του κόσμου. Κάνουμε αυτή τη δήλωση με αφορμή τις πρόσφατες εθνικές και διεθνείς ειδήσεις που λένε ότι «τα μέλη της APPO ήταν αυτοί που σκότωσαν τον δημοσιογράφο από τις Η.Π.Α., Bradley Roland Will» και καθώς δεν υπάρχει δικαιοσύνη στην Oaxaca, ανησυχούμε για το ότι η διαστρέβλωση των πληροφοριών ενδέχεται να παρεμποδίσει την απόδοση αληθινής δικαιοσύνης όσον αφορά τη συντρόφισσά μας και ανησυχούμε επίσης για την φοβερή γραφειοκρατική καθυστέρηση με την οποία οι εμπλεκόμενες για την ώρα αρχές διενεργούν την έρευνα.

Δολοφονήθηκε η Μαρσέλα Σάλι Γκρέις

Δολοφονημένη υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες βρέθηκε η αμερικανίδα ακτιβίστρια, Μαρσέλα Σάλι Γκρέις, στην Οαχάκα στο νότιο Μεξικό, όπως ανακοίνωσε η εκπρόσωπος της αμερικανικής πρεσβείας Τζάνις Γουάινερ την Παρασκευή (26/9).
Η δράση της Γκρέις ήταν γνωστή στην Οαχάκα από το 2006, καθώς είχε πρωταγωνιστήσει σε διαδηλώσεις εναντίον του κυβερνήτη της περιοχής, Ουλίσες Ρουΐς, που είχε κατηγορηθεί για διαφθορά και βίαιη καταστολή πολιτικών και συνδικαλιστικών οργανώσεων.

Έξι μη κυβερνητικές οργανώσεις εξέδωσαν κοινό ανακοινωθέν, όπου υποστήριξαν ότι «πληροφορηθήκαμε ότι η Μαρσέλα Σάλι Γκρέις βιάστηκε πριν δολοφονηθεί». Επιπλέον, καταδικάζοντας την «απραξία» των Αρχών, απαίτησαν την επιτάχυνση των ερευνών και την απονομή της δικαιοσύνης στους ενόχους για τη δολοφονία της πολιτικής ακτιβίστριας.

Η σωρός της γυναίκας αναγνωρίστηκε λόγω τατουάζ που έφερε, καθώς το σώμα της βρέθηκε σε στάδιο αποσύνθεσης.

Διακήρυξη Καραβανιού Παρατήρησης και Αλληλεγγύης στις ζαπατιστικές κοινότητες της Τσιάπας

Είναι τώρα 14 χρόνια που οι ζαπατίστας απαντούν καθημερινά στην ερώτηση: “Μπορούμε να ζήσουμε και να οικοδομήσουμε την εξέγερση σε συνθήκες διαρκούς πολέμου, χωρίς αυτή η εξέγερση να μετατρέπεται σε τρόμο και σε πόλεμο;”. Όλη αυτήν την περίοδο επινοούν στην πράξη την απάντησή τους, προχωρώντας στο χτίσιμο της αυτονομίας στην Τσιάπας, οικοδομώντας μια εναλλακτική πρόταση, προωθώντας στο Μεξικό και στον υπόλοιπο κόσμο τις πρωτοβουλίες τους για “έναν άλλον τρόπο να κάνεις πολιτική”.

Όλοι και όλες εμείς, μέλη της Έκτης Διεθνούς και της Άλλης Καμπάνιας, σχηματίσαμε αυτό το εθνικό και διεθνές καραβάνι και επισκεφτήκαμε ιθαγενικές κοινότητες που αντιστέκονται, σε 4 από τα 5 ζαπατιστικά Καρακόλ: στη Ρεαλιδάδ, το Οβεντίκ, τη Μορέλια και την Γκαρούτσα. Ο στόχος ήταν να παρατηρήσουμε την πολιτική, οικονομική και κοινωνική κατάσταση που βιώνουν οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες, να τους δείξουμε την αλληλεγγύη μας μέσω της παρουσίας μας, να παραδώσουμε υλικά που είχαμε συγκεντρώσει και να δείξουμε στα τρία επίπεδα της κυβέρνησης ότι οι σύντροφοί μας των βάσεων στήριξης των ζαπατίστας και του ΕZLN δεν είναι μόνοι.

Διαπιστώσαμε την ανάκτηση της μητέρας γης και των εκτάσεων που ήταν στην κατοχή των γαιοκτημόνων και που σήμερα βρίσκονται στα χέρια των ιθαγενών λαών. Οι ζαπατίστας δουλεύουν και καλλιεργούν τη γη με συλλογικό τρόπο, κάτι που τους επιτρέπει να αναπτύξουν σε διατροφικό επίπεδο την αυτονομία τους. Αυτό με τη σειρά του επιτρέπει στην πράξη την ανάπτυξη των δικών τους προγραμμάτων στην υγεία, την εκπαίδευση και σε πολλούς άλλους τομείς, μέσω των δικών τους μορφών διακυβέρνησης, όπου ο λαός κυβερνά και η κυβέρνηση υπακούει.

Σχετικά με το σύστημα υγείας, μας διηγήθηκαν ότι πριν πέθαιναν παιδιά, ενήλικες και ηλικιωμένοι από ιάσιμες ασθένειες. Σήμερα συναντήσαμε λειτουργούς υγείας, κλινικές, ασθενοφόρα και εγκαταστάσεις κατάλληλες για την ιατρική και χειρουργική φροντίδα και με διαγνωστικές συσκευές. Επίσης διατηρούν πρακτικές σχετικές με τη βοτανολογία και την παραδοσιακή ιατρική. Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι αυτό το σύστημα παρέχει χωρίς διάκριση τις υπηρεσίες του και σε άτομα που δεν είναι ζαπατίστας.

Στον τομέα της εκπαίδευσης, ξαφνιαστήκαμε αφάνταστα με την επίσκεψή μας στα σχολεία, όπου τα παιδιά συμμετέχουν στην ίδια τους την εκπαίδευση, ακούν και μαθαίνουν από την ίδια τους την ιστορία. Μας διηγήθηκαν ότι πριν το εκπαιδευτικό μοντέλο, ξένο ως προς τις ανάγκες τους και σε μια μόνο γλώσσα, ήταν προϊόν επιβολής. Τώρα, οι λειτουργοί εκπαίδευσης είναι νέοι από την ίδια την κοινότητα και το εκπαιδευτικό μοντέλο βασίζεται στις ανάγκες τους και την πραγματικότητά τους, έχει ενεργητικό χαρακτήρα και είναι δίγλωσσο. Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι αυτή, όπως και οι υπόλοιπες κοινοτικές δραστηριότητες, γίνονται χωρίς οικονομική αποζημίωση.

Επίσης μας εξήγησαν ότι από τη δημιουργία των Αυτόνομων Εξεγερμένων Ζαπατιστικών Δήμων και αργότερα των Συμβουλίων Καλής Διακυβέρνησης, με την ίδρυση των Καρακόλ πριν από πέντε χρόνια, η ανάπτυξη της αυτονομίας προχωρά με τρόπο μη αναστρέψιμο. Οι ιθαγενικές κοινότητες που αντιστέκονται αναπτύσσουν την αυτοκυβέρνηση μέσω του συστήματος τού “κυβερνώ υπακούοντας”, με τη δική τους προσπάθεια και τη στήριξη πολλών περισσότερων. Τα διάφορα επίπεδα αυτόνομης διακυβέρνησης, το κοινοτικό, των Αυτόνομων Εξεγερμένων Ζαπατιστικών Δήμων και των Συμβουλίων Καλής Διακυβέρνησης, επιτρέπουν την ανάπτυξη με συνεπή τρόπο των προγραμμάτων συλλογικής εργασίας, εκπαίδευσης, υγείας, διατροφής και όλων όσων έχουν να κάνουν με την αυτονομία τους. Τα μέλη τους εκλέγονται στη συνέλευση (μεταξύ αντρών και γυναικών κάθε ηλικίας). Δεν αμείβεται κανένα μπορούν ανά πάσα στιγμή να ανακληθούν από τη συνέλευση. Επίσης επιλύουν τις υποθέσεις, τις συγκρούσεις ή τα προβλήματα όσων καταφεύγουν στο Συμβούλιο Καλής Διακυβέρνησης, ακόμα και αν δεν είναι βάσεις στήριξης των ζαπατίστας, με γνώμονα το όλα για όλους. Τα Συμβούλια Καλής Διακυβέρνησης επιτρέπουν τη σύνδεση με τις μη ζαπατιστικές κοινότητες, με συλλογικότητες, οργανώσεις ή άτομα που σέβονται τη διαδικασία ανάπτυξης της αυτονομίας τους.

Παρατηρήσαμε τη συμμετοχή των γυναικών σε όλους τους τομείς της αυτονομίας: κατέχουν διάφορες θέσεις στην κοινότητα, στο δημοτικό συμβούλιο, στα Συμβούλια Καλής Διακυβέρνησης, καθώς και ως λειτουργοί εκπαίδευσης, υγείας, κ.λπ. Μας εξήγησαν ότι πριν από τον Επαναστατικό Νόμο των Γυναικών (1993) οι γυναίκες ήταν ξεχασμένες, δεν είχαν δικαιώματα, δεν μπορούσαν να αποφασίσουν πόσα παιδιά θα είχαν, σε τι ηλικία και με ποιον θα παντρεύονταν και επίσης δεν είχαν πρόσβαση στην εκπαίδευση ή στο σύστημα υγείας. Σήμερα υπάρχει ακόμα και κλινική αναπαραγωγικής υγείας και συνεταιρισμοί, κατακτώντας έτσι την ελευθερία τους όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη, καθώς μπορούν να οργανωθούν από μόνες τους χωρίς να ζητήσουν άδεια από κανέναν.

Αυτό που έκανε εφικτή αυτή την πραγματικότητα που διαρκεί, είναι χωρίς αμφιβολία η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ και η καθημερινή ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ των αντρών και των γυναικών ζαπατίστας, μαζί με την ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ που μοιραζόμαστε. Η απίστευτη δύναμη αυτής της αξιοπρέπειας, της αντίστασης και της αλληλεγγύης έχουν επιτρέψει το χτίσιμο της ΖΩΗΣ αντί για τον θάνατο και της ειρηνικής ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ αντί για τον πόλεμο που η συμμαχία ανάμεσα στην πολιτική και την οικονομική εξουσία θέλουν από πάντα να επιβάλουν. Και αυτή η δύναμη των ζαπατίστας και της αλληλεγγύης έκανε εφικτό το χτίσιμο της ΕΛΠΙΔΑΣ για μια εναλλακτική στους τρόπους και τους λόγους των κινημάτων και των αντιστάσεων στον πλανήτη ΓΗ που ζουν επίσης τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού και του νεοφιλελεύθερου μοντέλου του. Αλλά η απειλή συνεχίζει να είναι ορατή γι'αυτό και σήμερα, όπως και χτες, πρέπει να μοιραστούμε άλλη μια φορά την ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ως έναν κοινό χώρο και δρόμο, υπερασπίζοντας την ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ που ζει και αντιστέκεται στα βουνά του νοτιοανατολικού Μεξικού, τρέφοντας ταυτόχρονα τους αγώνες, τις ελπίδες, τους τρόπους και τις πρακτικές μας για να φτιάξουμε μαζί έναν άλλον κόσμο, καινούργιο, καλύτερο και εφικτό. Το να αποτρέψουμε την καταστροφή και να εμποδίσουμε τη μεξικανική κυβέρνηση να επιβάλλει τα σχέδια θανάτου, είναι επίσης στα χέρια μας. Πρέπει να δράσουμε τώρα! Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας. Πρέπει να ανανεώσουμε τη δύναμη και τη φαντασία της. Πρέπει να κάνουμε γνωστό στους ίδιους τους ζαπατίστας, στην κοινωνία, στον κόσμο και στις κυβερνήσεις ότι ο ζαπατισμός συνεχίζει να αποτελεί έμπνευση, ελπίδα, ζωή και ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ. Να δείξουμε ότι ΟΙ ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΙ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΕΣ. Ότι εμείς οι ίδιοι και οι ίδιες δεν είμαστε μόνοι, δεν είμαστε μόνες.

Διακήρυξη

Όλοι και όλες εμείς, ως μέλη της Έκτης Διεθνούς και της Άλλης Καμπάνιας, στηρίζουμε τη διαδικασία αυτονομίας των ζαπατιστικών κοινοτήτων στα εδάφη τους και αναγνωρίζουμε τους εαυτούς μας σε αυτόν τον άλλον τρόπο να κάνεις πολιτική, κάτω και αριστερά. Ακόμα κι αν φύγουμε, επαναλαμβάνουμε ότι οι ζαπατίστας δεν είναι μόνοι και ότι δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε τον αγώνα για την οικοδόμηση ενός κόσμου που να χωράει πολλούς κόσμους. Θα συνεχίσουμε να καταγγέλλουμε έντονα τα τρία επίπεδα της κυβέρνησης για κάθε μορφή παρενοχλήσεων, συλλήψεων, απειλών, προκλήσεων, που επιδιώκουν να βάλουν τέλος στη διαδικασία αυτονομίας των ζαπατιστικών κοινοτήτων. Απαιτούμε επίσης την αποστρατικοποίηση και την παύση της επανενεργοποίησης των παραστρατιωτικών στα ζαπατιστικά εδάφη. Είναι για μας σαφές ότι οι επιθέσεις στους ιθαγενείς λαούς έχουν να κάνουν με τις πολιτικές, τους νόμους και τα καπιταλιστικά προγράμματα που απορρίπτουμε. Απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων. Και αν μας ρωτήσουν και μας αν προτιμάμε να νικήσουμε ή να ηττηθούμε, επιλέγουμε το να αγωνιστούμε.

Εθνικό και Διεθνές Καραβάνι Παρατήρησης και Αλληλεγγύης στις ζαπατιστικές κοινότητες της Τσιάπας

Αύγουστος 2008

Οικονομικός απολογισμός της συναυλίας αλληλεγγύης στους Ζαπατίστας στο θέατρο Πέτρας

ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ για το ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΑΡΑΒΑΝΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ στους Ζαπατίστας

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Πέμπτη 10 Ιούλη 8 μ.μ. Λόντου 6, β’ όροφος, Εξάρχεια

ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΟ

ΚΑΡΑΒΑΝΙ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

ΤΩΝ ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ

ΚΑΙ ΤΗΝ

«ΑΛΛΗ ΚΑΜΠΑΝΙΑ»

ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ

………………………………………………………………………………………………………....………………………………………………….………………………………………..……………………………………………………………

την ενημέρωση θα κάνουν συναγωνιστές από την

«ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ Αλληλεγγύης στους Ζαπατίστας

και Ενάντια στην Καταστολή στην Τσιάπας»

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ – ΧΑΡΤΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ στα ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

Ζαπατίστας: Δεν παραδινόμαστε! Δεν υποχωρούμε! Δεν ξεπουλιόμαστε!

Είμαστε εδώ! ¡Estamos aqui! Δεν παραδινόμαστε! Δεν ξεπουλιόμαστε! Δεν υποχωρούμε! ΕΚΔΗΛΩΣΗ: Σάββατο 28 Ιούνη, 8.00 μ.μ., villa Amalias Προβολή για την κατάσταση στις εξεγερμένες ζαπατιστικές κοινότητες, τους πολιτικούς κρατούμενους της Τσιάπας, του Ατένκο και της Οαχάκα. Ενημέρωση από μέλη της Διεθνούς Επιτροπής Πολιτών για την Παρατήρηση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (CCIODH) και της ομάδας Reus από την Καταλωνία. Αλληλεγγύη στουςεξεγερμένους Ζαπατίστας! ¡Solidaridad con l@s rebeldes Zapatistas!

Αλληλέγγυες/οι από τον αναρχικό, αντιεξουσιαστικό και ελευθεριακό χώρο

e-mail: solidaridadzapatist@gmail.com

la lucha sigue

ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ: Το Συμβούλιο Καλής Διακυβέρνησης Το Μονοπάτι του Μέλλοντος κατήγγηλε

Συναυλία Αλληλεγγύης στους Ζαπατίστας

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ

Ο αγώνας για την αυτονομία συνεχίζεται...

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ
Παρασκευή 30 Μαϊου, Θέατρο Πέτρας, Πετρούπολη

19:00 Συζήτηση:
Παρουσίαση της ομάδας FARMA, Ζαπατίστας, ριζοσπαστική οικολογία, αυτοσχέδιες (diy) ανανεώσιμες πηγές ενέργειας
21:30 Συναυλία:
Θανάσης Παπακωνσταντίνου (φιλική συμμετοχή), Χαϊνηδες, Scab Level, Γιάννης Χαρούλης, Night On Earth

προτεινόμενη οικονομική ενίσχυση: 5 ευρώ