Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

13/7/14

Το φάντασμα μιας τρίτης παλαιστινιακής Ιντιφάντα

Τα τελευταία 14 χρόνια, Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι γνώρισαν κάθε είδους βίαιες συγκρούσεις: δεύτερη παλαιστινιακή Ιντιφάντα (εξέγερση), επιθέσεις αυτοκτονίας και αιματηρές επιδρομές των δυνάμεων κατοχής στη Δυτική Οχθη από το 2000 ώς το 2005, πολύνεκροι πόλεμοι του Ισραήλ εναντίον της ελεγχόμενης από τη Χαμάς Λωρίδας της Γάζας, το 2008-9 και το 2012, βροχή ρουκετών προς το Τελ Αβίβ και την Ιερουσαλήμ, καθημερινά επεισόδια απαγωγών και δολοφονιών. Σ’αυτό το φόντο, οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών δεν θα ξέφευγαν από το πλαίσιο μιας φριχτής μεν, πληκτικής δε επανάληψης, αν δεν υπήρχε ένα καινούργιο στοιχείο: η ταυτόχρονη επιστροφή όλων των φαντασμάτων του κοντινού παρελθόντος σε μια εκρηκτική συνέργεια, που απειλεί να ανατινάξει εκ θεμελίων την προοπτική των δύο κρατών.


Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, η κυβέρνηση του Μπέντζαμιν Νετανιάχου εμφανιζόταν έτοιμη να δώσει το σύνθημα για μαζική εισβολή χερσαίων δυνάμεων στη Γάζα με υποτιθέμενο στόχο να σταματήσει την εκτόξευση ρουκετών, που στέλνουν χιλιάδες αλαφιασμένους Ισραηλινούς στα καταφύγια, υπό τους δαιμονικούς ήχους των σειρήνων. Είχε προηγηθεί ένα εφιαλτικό τριήμερο για τη Γάζα, στη διάρκεια του οποίου πάνω από 100 Παλαιστίνιοι, μεταξύ των οποίων περίπου 20 γυναικόπαιδα, έχασαν τη ζωή τους από τους ανηλεείς βομβαρδισμούς της ισραηλινής αεροπορίας.



Αφορμή για τη νέα πυράκτωση στάθηκε η απαγωγή και δολοφονία τριών Ισραηλινών εποίκων, ηλικίας 16 έως 19 ετών, στη Δυτική Οχθη, τον περασμένο μήνα. Ο Νετανιάχου ενοχοποίησε για την τριπλή δολοφονία τη Χαμάς, χωρίς να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία, για να ακολουθήσουν αιματηρές επιδρομές στη Δυτική Οχθη εναντίον Παλαιστινίων μαχητών, με δεκάδες θύματα και εκατοντάδες συλλήψεις. Η Χαμάς απάντησε με ρουκέτες, που σκόρπισαν τον πανικό στα αστικά κέντρα του Ισραήλ, χωρίς να προκαλέσουν θύματα και ο Νετανιάχου κλιμάκωσε την εκστρατεία του με τον τρίτο πόλεμο στη Γάζα μέσα σε έξι χρόνια.



Το πρόσχημα
 
Η εντελώς δυσανάλογη απάντηση του Ισραήλ επιτρέπει την εικασία ότι η δολοφονία των τριών Εβραίων εποίκων ήταν απλώς το πρόσχημα. Πραγματικός στόχος του Νετανιάχου ήταν να ανατρέψει την κυβέρνηση εθνικής ενότητας που σχημάτισαν οι Παλαιστίνιοι στις αρχές Ιουνίου, με στήριξη της Φατάχ, της Χαμάς και της παλαιστινιακής Αριστεράς, κλείνοντας το βαθύ ρήγμα των εμφύλιων διενέξεων. Ηνωμένες Πολιτείες και Ευρωπαϊκή Ενωση αναγνώρισαν τη νέα κυβέρνηση, υπολογίζοντας ότι οι Παλαιστίνιοι θα είχαν πλέον μία φωνή προς τα έξω και οι Ισραηλινοί έναν αξιόπιστο συνομιλητή. Αλλά αυτό ήταν το τελευταίο πράγμα που επιθυμούσε ο Νετανιάχου, στρατηγικός στόχος του οποίου είναι η εδραίωση των τετελεσμένων με τη δραματική επέκταση των εβραϊκών εποικισμών στα κατεχόμενα εδάφη και όχι η δημιουργία παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967.



Ενδεχομένως, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός υπολογίζει ότι οι περιφερειακοί συσχετισμοί δυνάμεων του επιτρέπουν, αυτή τη φορά, να εισβάλει στη Γάζα και να συντρίψει τη Χαμάς χωρίς να πληρώσει μεγάλο πολιτικό τίμημα. Το 2012, το Ισραήλ αναγκάστηκε να συνομολογήσει εκεχειρία ύστερα από τη δυναμική μεσολάβηση του ισλαμιστή προέδρου της Αιγύπτου Μοχάμεντ Μόρσι. Σήμερα, ο Μόρσι είναι στη φυλακή και o διάδοχός του, στρατάρχης Αμπντελφατάχ Σίσι, θεωρεί τη Χαμάς παρακλάδι του βασικού, εσωτερικού αντιπάλου του, των Αδελφών Μουσουλμάνων, επομένως δεν αισθάνεται καμία ιδιαίτερη πίεση να τη βγάλει από τη δύσκολη θέση.



Ενας νέος πόλεμος στη Γάζα θα ήταν, ωστόσο, παιχνίδι υψηλού ρίσκου. Πρώτα απ’ όλα, το Ισραήλ θα είχε απέναντί του όχι μόνο τη Χαμάς, αλλά το σύνολο των παλαιστινιακών οργανώσεων – ήδη ο Αμπάς κάνει λόγο για «γενοκτονία». Επειτα, το Ισραήλ κινδυνεύει να προκαλέσει τρίτη παλαιστινιακή Ιντιφάντα, για την οποία προειδοποιούν όλες οι σοβαρές εφημερίδες της Δύσης ύστερα από τις πρώτες εκρήξεις που προκάλεσε η αποτρόπαιη απαγωγή και δολοφονία 16χρονου Παλαιστινίου από Εβραίους ακροδεξιούς στην Ιερουσαλήμ: το τσουνάμι οργισμένων διαδηλώσεων κατέκλυσε όχι μόνο τη Δυτική Οχθη, αλλά και τη Ναζαρέτ, όπως και άλλες πόλεις του Ισραήλ με μεγάλο αραβικό πληθυσμό.



Κι αν ο Νετανιάχου πιστεύει ότι έχει βρει έναν βολικό αντίπαλο στο πρόσωπο της ισλαμικής Χαμάς, θα δυσκολευθεί πολύ περισσότερο να τα βγάλει πέρα, στο μεγάλο δικαστήριο της διεθνούς κοινής γνώμης, όταν βρεθεί απέναντι στα ανήλικα παιδιά, που θα αντιμετωπίζουν τα ισραηλινά τανκς με πέτρες και σφεντόνες.


Ηφαίστειο η Δυτ. Οχθη

«Στην κηδεία του 16χρονου δολοφονημένου Αμπού Χντέιρ, οργισμένοι Παλαιστίνιοι κραύγαζαν “Ιντιφάντα, Ιντιφάντα!”, καλώντας σε μια καινούργια εξέγερση εναντίον του Ισραήλ», έγραφε ο ανταποκριτής του βρετανικού Observer, την περασμένη Κυριακή. Από την πλευρά της, η γαλλική Le Monde αναρωτιόταν, σε μεγάλο αφιέρωμά της, μήπως «η τρίτη Ιντιφάντα έχει κιόλας αρχίσει», διαπιστώνοντας «παλαιστινιακή οργή κατά του Ισραήλ και του Αμπάς». Στα σχετικά ρεπορτάζ αφθονούν οι μαρτυρίες Παλαιστινίων που εξοργίζονται από τη συνεχιζόμενη συνεργασία της Παλαιστινιακής Αρχής με τις ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας και ζητούν την απεμπλοκή από τις συνθήκες του Οσλο και την επιστροφή στον δρόμο της ειρηνικής ή και ένοπλης εξέγερσης κατά του Ισραήλ.


Σχολιάζοντας αυτές τις εξελίξεις, οι Financial Times προειδοποιούσαν, την περασμένη Τετάρτη, τον Νετανιάχου για τους κινδύνους από τον επαπειλούμενο ενταφιασμό της προοπτικής των δύο κρατών: «Το Ισραήλ ισχυρίζεται ότι είναι εβραϊκό κράτος και δημοκρατία ταυτόχρονα. Αλλά δεν θα μπορεί να τα έχει και τα δύο αν διαιωνισθεί η κατοχή της Δυτικής Οχθης, με τα 2,5 εκατομμύρια των Αράβων».


ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

4/4/11

«ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΑΦΘΟΝΙΑΣ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΡΗΜΕΝΕΣ»

Κάθε εποχή κρίσης, φέρει το στίγμα και τη σφραγίδα του πολέμου. Η ιστορία του 20ου αιώνα το έχει δείξει καθαρά. Η ιστορία του 21ου, επαναλαμβάνεται για να κάνει κυρίαρχη την πλευρά που πάντα εμφανιζόταν ως μια σημαντική υπογράμμιση: τη βαθιά κοινωνική του φύση.


Στη Β. Αφρική, και γενικά στις αραβικές χώρες, το ένα μετά το άλλο απολυταρχικά καθεστώτα καταρρέουν ή συγκλονίζονται από βαθιές ταξικές συγκρούσεις. Σε αυτές τις χώρες, στην αρχή του νέου ιστορικού γύρου της ταξικής πάλης, φαίνεται πως δοκιμάζεται το πραγματικό πρόσωπο της δημοκρατίας, ως σύγχρονος ολοκληρωτισμός, το διεθνές σύστημα του κεφαλαίου, ως επιθετική μηχανή διεξαγωγής ενός διεθνούς κοινωνικού πολέμου, η ίδια η εμβάθυνση της εκμετάλλευσης για τη διάσωση των ποσοστών κέρδους των πολυεθνικών-πολυκλαδικών μονοπωλίων και των εθνικών κλάδων παραγωγής, ως διαρκής και γενικευμένη κατάσταση εκτάκτου ανάγκης - οικονομική, πολιτική και στρατιωτική.

Με κινητήρια δύναμη τη νεολαία, τους εργάτες, τους αποκλεισμένους, λαϊκές εξεγέρσεις βάζουν καθοριστικά τις ανάγκες του κόσμου της εργασίας ανά την υφήλιο, που μεταλλάσσεται και ασφυκτιά υπό το βάρος της καπιταλιστικής κρίσης. Η εξαθλίωση, η άνοδος των τιμών στα τρόφιμα και η ανεργία, οι ιδιωτικοποιήσεις και όλο το εκεί «πακέτο μέτρων» του ΔΝΤ συναντήθηκαν με την καταπίεση, τις δικτατορίες και την καταστολή, δημιουργώντας το εκρηκτικό μείγμα που ξεσπά.

Κοινός παρανομαστής είναι ότι οι σύγχρονοι κολασμένοι, από το Καπιτώλιο του Ουισκόνσιν και την Κερατέα ως την Τυνησία και την Αίγυπτο, μπορούν να καθορίζουν τις εξελίξεις, κάνοντας τους ισχυρούς να τρομοκρατούνται.

Αυτοί αντεπιτίθενται αγριότερα: Ο αιγυπτιακός στρατός «φέρνει τη δημοκρατία», ο Σαουδάραβας μονάρχης εισβάλει στο Μπαχρέιν, στη Συρία βάφονται με αίμα οι πορείες, οι βόμβες της ιμπεριαλιστικής επέμβασης πέφτουν στη Λιβύη σκοτώνοντας αμάχους που υποτίθενται ότι προστατεύουν.


Καταλαβαίνουμε τις «ανθρωπιστικές αιτίες» της επίθεσης: Η αγωνία για τα πετροδολάρια και τις επιχειρηματικές συμφωνίες δις, το μοίρασμα της νέας πίτας, που δεν μοίραζε καλά ο Καντάφι, η βίαια ανάγκη αλλαγής του εγχώριου και διεθνούς συσχετισμού δύναμης υπό την απειλή των όπλων της διεθνούς τρομοκρατίας του κεφαλαίου. Ο φόβος για την αμφισβήτηση των διεθνών συνθηκών και τη διευθέτηση των καπιταλιστικών-ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων πάνω στην εξόντωση ολόκληρων λαών (βλ. την αγωνία των ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια της αιγυπτιακής εξέγερσης, για τις συμφωνίες Ισραήλ-Αιγύπτου και τη μετατροπή της Γάζας σε περίκλειστη φυλακή, τις διαφωνίες ΗΠΑ-Ευρωπαίων-Ρωσίας-Κίνας, χωρίς φυσικά βέτο στον ΟΗΕ). Η ανάγκη οι ιμπεριαλιστές να συνεχίσουν να ξεζουμίζουν τη Β. Αφρική, με καύσιμο της εκμετάλλευσης την εξαθλίωση των εργαζομένων στις ανεπτυγμένες κοινωνίες του διεθνούς πλέγματος του κεφαλαίου.


Η Ελλάδα πρωταγωνιστεί, συμμετέχει στο ναυτικό αποκλεισμό και στην εφαρμογή ζώνης επιτήρησης πτήσεων, έχοντας το νου της στην ένταση του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού για τη διεκδίκηση ρόλου περιφερειακής ιμπεριαλιστικής δύναμης. Με τρεις βάσεις, που την κάνουν ένα απέραντο αεροπλανοφόρο, φρεγάτες, ελικόπτερα κι αεροπλάνα. Με την 71η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία έτοιμη να συμμετέχει σε χερσαία επέμβαση που θα παρουσιαστεί ως «ανθρωπιστική επιχείρηση», που ήδη αποφάσισε η Ε.Ε. και σχεδιάζει το ΝΑΤΟ. Με τη Σούδα να έχει στρατηγικό ρόλο στην επέμβαση.

Είναι η πιο βάρβαρη όψη του πολέμου που έχουν κηρύξει οι κυβερνήσεις, το κεφάλαιο, η ΕΕ, το ΝΑΤΟ και το ΔΝΤ στους κάτω. Στους ίδιους τους φαντάρους, που προσφέρουν τζάμπα εργασία, κάτω από άθλιες συνθήκες, για τις ανάγκες του εθνικού στρατού. Στους εργαζόμενους, που δουλεύουν κάτω από διαρκώς επιδεινούμενες συνθήκες κοινωνικού μεσαίωνα, για τις ανάγκες των πολεμικών εξοπλισμών, της εθνικής οικονομίας και του κεφαλαίου. Στους εκατοντάδες χιλιάδες απολυμένους, που βλέπουν τη ζωή τους να καταρρέει για τις ανάγκες διάσωσης του προϋπολογισμού.


Οι ίδιοι που μιλάνε για τον ανθρωπισμό και την προστασία της δημοκρατίας, πνίγουν τους μετανάστες από την Αφρική σε Αιγαίο και Ιόνιο. Καταγγέλλουν τις κοινωνικές ανισότητες της Λιβύης του «παρανοϊκού Καντάφι», αλλά κλείνουν σχολεία, νοσοκομεία και συγκοινωνίες, δίνοντας 23 δις ευρώ για όπλα, 500 εκατομμύρια το χρόνο για αποστολές εκτός συνόρων, 7 εκατομμύρια τη μέρα για τη δολοφονική επίθεση. Στέλνουν τους πολυεθνικούς μισθοφορικούς στρατούς που σκοτώνουν στη Λιβύη, ενώ απολύουν σωρηδόν εργαζομένους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, και αντικαθιστούν τους Έλληνες μισθοφόρους του χιλιάρικου (ΕΠΟΠ) με νέους των 400 (ΕΕΦΟΠ), για τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου σε Μ. Ανατολή και Αφρική. Η «Eλλάδα του χρέους» δηλώνει ευθαρσώς πως «υπάρχουν λεφτά» όταν πρόκειται για τις πολεμικές εκστρατείες και το αιματοκύλισμα λαών!


ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΠAΛΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

Είναι και δική μας ανάγκη, που τη βιώνουμε κάθε μέρα στην εκμετάλλευση και την καταστολή, στον τραμπουκισμό της «εθνικής ενότητας» που μας βάζουν να υπερασπιζόμαστε, στερώντας μας και τα ελάχιστα δικαιώματα! Να μην αφήσουμε το λαό της Λιβύης να σφαγιαστεί από τις ιμπεριαλιστικές βόμβες της «ανθρωπιστικής Δύσης», να απεγκλωβιστεί η πάλη του Λιβυκού λαού κατά της κοινωνικής βαρβαρότητας του Καντάφι χωρίς να γίνει έρμαιο των ματαιόδοξων «δελφίνων» της αντιπολίτευσης που καλούν τις δυνάμεις τις επέμβασης για να συμμαχήσουν μαζί τους σε ένα νέο καθεστώς. Εκφράζοντας, με αντικυβερνητικούς, διεθνιστικούς και αντιπολεμικούς αγώνες, την αλληλεγγύη μας στους δοκιμαζόμενους αραβικούς λαούς.


Είναι ανάγκη να πρεσβεύσουμε νέο εργατικό διεθνισμό, για τη συνολική υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, απαιτώντας την άμεση απεμπλοκή της Ελλάδας, παλεύοντας ενάντια στους ντόπιους προύχοντες και τις κυβερνήσεις που βάζουν πλάτη στις επεμβάσεις αφού πρώτα ξεζουμίσουν τον ντόπιο λαό. Απειλή για εμάς δεν είναι ο μετανάστης, αλλά η δικτατορία των νόμων της Αγοράς, οι εφοπλιστές και η τουριστική βιομηχανία, που περιμένει κέρδη από το αιματοκύλισμα των λαών, «υποδεχόμενη» τους Μισθοφόρους στα εργατικά κάτεργα του ελληνικού τουρισμού και της ψυχαγωγίας όπου εργάζονται Έλληνες και ξένοι χωρίς δικαιώματα.


Η εμπλοκή του ελληνικού στρατού είναι για πρώτη φορά τόσο καθοριστική κι εμείς δεν πρόκειται να γίνουμε συνένοχοι. Με κίνημα Μέσα κι Έξω από το στρατό, πρέπει να την μπλοκάρουμε. Αρνούμαστε να προσφέρουμε οποιαδήποτε υπηρεσία στην ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ε.Ε.-ΟΗΕ. Δε μεταφέρουμε πολεμοφόδια και καύσιμα στις πολεμικές μηχανές. Δε βαράμε σκοπιά στις βάσεις τους. Δεν βοηθάμε τα επιτελεία τους.

Δεν πληρώνουμε ούτε ένα ευρώ για εξοπλισμούς και επεμβάσεις. Κανένας νέος μισθοφόρος. Να γυρίσουν πίσω τα ελληνικά στρατεύματα κατοχής ανά τον κόσμο. Έξοδο από ΝΑΤΟ-Ε.Ε. και διάλυση τους. Να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου.

Δεν κυνηγάμε μετανάστες. Να διαλυθεί η FRONTEX. Να αντισταθούμε στη δημιουργία του Τείχους του Αίσχους στον Έβρο. Πόλεμος χωρίς πρόσφυγες δεν γίνεται. Δε θα γίνουμε εμείς οι συνοριακοί μπράβοι της Ευρώπης-Φρούριο και μιας κυβέρνησης που σχεδιάζει, με το ΝΑΤΟ, τις συμμαχίες των προθύμων, την Τουρκία και τις υπόλοιπες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, μια ακόμα περίκλειστη φυλακή-σφαγείο, για έναν ακόμα λαό: το λαό της Λιβύης.


Να μπλοκάρουμε στην πράξη και με πολιτικό αγώνα τη συμμετοχή του ελληνικού στρατού σε όλες τις διεθνείς σταυροφορίες, που επιδιώκει συνάμα να αποτελέσει το σιδερένιο βραχίονα του ελληνοτουρκικού αστικού ανταγωνισμού και της καταστολής των κοινωνικών κινημάτων.


Μας θεωρούν εχθρούς τους. Τους λέμε ότι κι εμείς θεωρούμε εχθρούς, την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ της κοινωνικής λεηλασίας, της καταστολής και του πολεμικού τυχοδιωκτισμού μέσα κι έξω από τα σύνορα, κάθε επίδοξο διαχειριστή αυτής της πολιτικής, κάθε «συμμαχία προθύμων» που θέλει να τη σώσει από την κοινωνική οργή.


ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437
Diktiospartakos.blogspot.com

5/2/11

Στο πλευρό των εξεγερμένων λαών της Μ. Ανατολής

anti_racist.gifΤο ΝΑΡ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στέκονται στο πλευρό των εξεγερμένων λαϊκών μαζών στην Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, στην προσπάθειά τους να ανατρέψουν τα αντιδημοκρατικά καθεστώτα και κυβερνήσεις, να οικοδομήσουν έναν άλλο κόσμο, μια κοινωνία χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση του λαού. Πιστεύουμε στη δυνατότητά τους να ανατρέψουν ακόμη και τις «διάδοχες λύσεις» του συστήματος μέσα από την ανυποχώρητη πάλη τους, να ανοίξουν βαδίζοντας τα νέα μονοπάτια της ανατροπής.

Από την Τυνησία και την Αίγυπτο στην Αλγερία, την Υεμένη, το Λίβανο, την Ιορδανία και πολλές άλλες αραβικές χώρες, οι εξεγέρσεις των μαζών γράφουν ιστορία! Στην Τυνησία ανατράπηκε ο Μπεν Αλί τερματίζοντας 23 χρόνια δικτατορίας. Στην Αίγυπτο το καθεστώς Μουμπάρακ, που διατηρείται για πάνω από 30 χρόνια, τρίζει και ούτε η βάναυση καταστολή ούτε οι ψεύτικες υποσχέσεις για «μεταρρυθμίσεις» μπορούν προς το παρόν να συγκρατήσουν την οργή του κόσμου που απλώνεται σε ολόκληρη την χώρα. Τα αιτήματα για δουλειά και ψωμί ενώνονται με αυτά για πολιτικές και κοινωνικές ελευθερίες, για ανατροπή του ίδιου του καθεστώτος, σε ένα αυθεντικό λαϊκό κίνημα που αποδεικνύει ότι η δύναμη των λαών είναι πολύ μεγαλύτερη από τη δύναμη των καθεστώτων που τους απειλούν.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι κυβερνήσεις της Δύσης τρέμουν μπροστά στον ξεσηκωμό των αραβικών μαζών και σπεύδουν να στηρίξουν τον «εκλεκτό» τους Μουμπάρακ ή να βρουν δική τους "διάδοχη" λύση.

Η Αίγυπτος αποτελεί βασικό στήριγμα του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας» και της προσπάθειας κυριαρχίας των ΗΠΑ στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Ήταν η πρώτη χώρα που υπέγραψε «συμφωνία ειρήνης» με το Ισραήλ το 1978 προδίδοντας τον αγώνα των Παλαιστίνιων. Είναι η δεύτερη χώρα μετά το Ισραήλ που λαμβάνει 1,5 δις δολάρια βοήθεια από τις ΗΠΑ κάθε χρόνο για τις δυνάμεις ασφαλείας της –αυτές τις δυνάμεις που σήμερα δολοφονούν τους εξεγερμένους διαδηλωτές. Η πτώση του Μουμπάρακ και του δικτατορικού καθεστώτος του θα είναι νίκη για όλους τους Παλαιστίνιους, για το σύνολο των αραβικών μαζών που βγαίνουν στους δρόμους!

Πλάι στις άλλες κυβερνήσεις, και η ελληνική κυβέρνηση παρακολουθεί κάθιδρη τις εξελίξεις. Γιατί τόσο ο Μπεν Αλί όσο και ο Μουμπάρακ ήταν φίλοι και συνεργάτες της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ, των ΗΠΑ και της ΕΕ. Γιατί όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, διατηρούσαν άριστες σχέσεις μαζί τους «ξεχνώντας» ότι είναι στυγνοί δικτάτορες. Γιατί η ελληνική κυβέρνηση επιλέγει το δρόμο της συμμαχίας με το δολοφονικό κράτος του Ισραήλ.
Και πάνω από όλα γιατί το μήνυμα του «αραβικού πεζοδρομίου» μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα ελπίδας: Δεν υπάρχουν συσχετισμοί που δεν ανατρέπονται. Το αποδεικνύουν οι εξεγερμένοι σε ολόκληρο τον αραβικό κόσμο, οι Παλαιστίνιοι που συνεχίζουν ν’ αγωνίζονται για την ελευθερία τους, οι λαοί που παλεύουν ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό, την εκμετάλλευση και την καταπίεση.

1/2/11

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΟΣΙΑ-ΛΗΣΤΩΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΞΑΝΑ ΤΟ ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΟ

Σε έκτακτη σύσκεψη του Υπουργείου ΠΡΟΠΟ, υπό τον υπουργό Χ. Παπουτσή και με την συμμετοχή των ηγεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και του Λιμενικού Σώματος, που έγινε με αφορμή τα τεκταινόμενα στην Αίγυπτο, την Τυνησία και την Αλγερία, αποφασίστηκε η εντατικοποίηση των ελέγχων σε στεριά και θάλασσα από τις αστυνομικές και λιμενικές αρχές, για την αντιμετώπιση ενός ενδεχόμενου κύματος μεταναστών από την Αίγυπτο και αποτροπής εκδηλώσεων υπέρ τους από κοινωνικά κινήματα.

Μάλιστα, το θράσος της κυβέρνησης αποκαλύπτεται ολόπλευρα με τις υποκριτικές και χυδαίες δηλώσεις του Χ. Παπουτσή που δήλωσε: «Απευθύνω έκκληση προς όλους τους φορείς και τις ενώσεις υπέρ των μεταναστών να αποτρέψουν τα μέλη τους από εκδηλώσεις που θα λειτουργούσαν ως εστίες έντασης», καλώντας όσους θέλουν να εκδηλώσουν την αλληλεγγύη τους προς τους μετανάστες, να το κάνουν με τέτοιο τρόπο που δε θα θίγει την ασφάλεια και τα κεκτημένα του ελληνικού λαού.

Βεβαίως, αυτό που ενδιαφέρει την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που έχει σμπαραλιάσει κάθε έννοια εργατικού και κοινωνικού δικαιώματος είναι η Τήρηση του Νόμου και της Τάξης για την εύρυθμη λειτουργία των Νόμων της Αγοράς, η ανεμπόδιστη κερδοφορία του ελληνικού κεφαλαίου εντός και εκτός συνόρων.

Οι μετανάστες είναι χρήσιμοι όταν εργάζονται ως σκλάβοι στις μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις, «κίνδυνος για το έθνος» όταν διεκδικούν τα δικαιώματα τους.

Το ελληνικό κεφάλαιο μπορεί να συνεργάζεται με το δικτάτορα Μουμπάρακ. Η Αίγυπτος είναι ένας ακόμη τόπος επένδυσης για τα υπερκέρδη από την εκμετάλλευση της υπεραξίας, Ελλήνων και ξένων εργατών. Ο ελληνικός αστικός κόσμος επίσης για δεκαετίες απομυζά τεράστια υπερκέρδη από τον Αιγύπτιο εργάτη, που ζει σε καθεστώς πείνας, εργασιακής βαρβαρότητας και ακραίου εργοδοτικού και κρατικού αυταρχισμού. Αξίζει να θυμόμαστε, ότι η ελληνική παροικία στην Αίγυπτο με τα «μεγάλα τζάκια», πάντα συνδεδεμένη με την σκοταδικιστική βασιλική αυλή, τους αποικιοκράτες και τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα βρέθηκε προς της οργής του Αιγυπτιακού λαού σε κάθε εξέγερση του.

Ποιοι είναι όμως οι Έλληνες επιχειρηματίες που εκμεταλλεύτηκαν τις «επενδυτικές ευκαιρίες» στην Αίγυπτο;

Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα βασιστήκαμε στην πλούσια αρθρογραφία των τελευταίων ημερών.

Ελληνικές επιχειρήσεις στην Αίγυπτο: Σε επιφυλακή - χωρίς πρόβλημα προς το παρόν

Στη βορειοαφρικανική χώρα δραστηριοποιούνται όλοι οι μεγάλοι όμιλοι, σχεδόν σε όλους τους τομείς οικονομικής δραστηριότητας. Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Εξωτερικών, τα οποία πάντως δεν είναι πλήρως ενημερωμένα (τελευταία ενημέρωση Νοέμβριος 2009), οι επενδύσεις ελληνικών επιχειρηματικών ομίλων στην Αίγυπτο ξεπερνούν τα 700 εκατ. ευρώ, ενώ σύμφωνα με άλλες εκτιμήσεις αγγίξουν το ένα δισ. ευρώ.

Σημαντικό μερίδιο κατέχει ο ενεργειακός τομέας, καθώς εδώ κι αρκετά χρόνια ο όμιλος «Ελληνικά Πετρέλαια» έχει αποκτήσει άδειες για έρευνα και εκμετάλλευση πηγών πετρελαίου και φυσικού αερίου, σε περιοχές όπου τα στοιχεία δείχνουν πως υπάρχουν σημαντικά κοιτάσματα.

Στα μέσα Δεκεμβρίου, μάλιστα, τα ΕΛ.ΠΕ. ανακοίνωσαν πως στην κοινοπραξία που διενεργεί τις έρευνες στην περιοχή West Obayed στη δυτική Έρημο, το 70% απέκτησε η εταιρεία Vegas Oil του ομίλου Βαρδινογιάννη, ο οποίος διαθέτει δραστηριότητα στον ενεργειακό τομέα της Αιγύπτου εδώ και πολλές δεκαετίες. Ο όμιλος Βαρδινογιάννη έχει σημαντική παραγωγή πετρελαίου σε συνεργασία με ενεργειακούς κολοσσούς, όπως η Gaz de France και η Shell.

Η ίδια εταιρεία (Vegas) έχει ανακοινώσει την αποκάλυψη κοιτάσματος στην περιοχή North West Gemsa της ανατολικής Ερήμου, το οποίο μπορεί να παράγει έως έξι χιλ. βαρέλια αργού πετρελαίου την ημέρα.

Επιπλέον, ο όμιλος Κοπελούζου έχει προχωρήσει σε συμφωνία με την κρατική εταιρεία φυσικού αερίου Egas, με στόχο να μεταφέρεται αέριο από την Αίγυπτο στην Κρήτη, αλλά και για την κατασκευή μεγάλων έργων ΑΠΕ στη συγκεκριμένη χώρα, με ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής να μεταφέρεται στην Ελλάδα, μέσω υποβρύχιων καλωδίων που θα συνδέσουν τις δύο χώρες (αρχικά με Κρήτη και στη συνέχεια με το ηπειρωτικό σύστημα).

Η ίδια αιγυπτιακή εταιρεία διαθέτει πολυετή συνεργασία με τις ναυτιλιακές εταιρείες ελληνικών συμφερόντων Chandris Lines και Pyramis Shipping.

Οι παραγωγικοί κλάδοι

Τα τελευταία χρόνια, οι ελληνικές επενδύσεις στην Αίγυπτο αυξήθηκαν με αλματώδεις ρυθμούς, αρχής γενομένης από το 2004, όταν η τσιμεντοβιομηχανία Τιτάν εξαγόρασε μεγάλη παραγωγική μονάδα. Σήμερα κατέχει δυο εργοστάσια παραγωγής τσιμέντου στο Beni Suef και την Αλεξάνδρεια. Οι συνολικές πωλήσεις των δύο μονάδων στην περιοχή φθάνουν τα 272 εκατ. ευρώ, ενώ τα λειτουργικά κέρδη φθάνουν τα 102 εκατ. ευρώ.

Επίσης, ο όμιλος Ζερίτη προχώρησε σε επέκταση του εργοστασίου παραγωγής χάρτου που διαθέτει (Pyramids Paper Mill), ενώ σημαντικές είναι οι ελληνικές επενδύσεις και σε άλλους τομείς, όπως τα δομικά υλικά, οι κατασκευές, τα τρόφιμα και η πληροφορική.

Στον τραπεζικό κλάδο, το 2005 η Πειραιώς εξαγόρασε την Egyptian Commercial Bank, η οποία μετονομάστηκε σε Piraeus Bank Egypt. Σήμερα διαθέτει 48 καταστήματα, σε όλη τη χώρα, με ενεργητικό ύψους 1,7 δισ. ευρώ.
Η παρουσία της Εθνικής Τράπεζας στην Αίγυπτο ξεπερνά τις δύο δεκαετίες, διαθέτει δεκαέξι καταστήματα της θυγατρική της, ενώ συνεργάζεται και με όλες τις μεγάλες τράπεζες της χώρας. Στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας και η Eurobank είχε ενδιαφερθεί να εισέλθει στην αιγυπτιακή αγορά, συμμετέχοντας στη διαδικασία αποκρατικοποίησης της Bank Of Alexandria, αλλά το τελικό στάδιο του διαγωνισμού αποσύρθηκε.
Ωστόσο, ο μεγαλομέτοχος της τράπεζας, ο όμιλος Λάτση διαθέτει άλλες δραστηριότητες στη βορειοαφρικανική χώρα, στους τομείς των κατασκευών και της ναυτιλίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εξωτερικών, άλλες ελληνικές επιχειρήσεις με σημαντικές δραστηριότητες στην Αίγυπτου είναι η Alumil (αλουμίνιο), η Αρχιρόδον (τεχνικά έργα), η Μηχανική (κατασκευές), η Chipita (τρόφιμα), η Eurodrip (συστήματα υδρεύσεως και αρδεύσεως), η Er-Lac (χρώματα), η Informer (πληροφορική), η Teleperformance (τηλεπικοινωνίες), η Mellon Technologies (πληροφορική) και η Intralot (τυχερά παίγνια).

Οι δύο ελληνικές αεροπορικές εταιρείες, η Ολυμπιακή και η Aegean εκτελούν συχνές πτήσεις προς και από αιγυπτιακά αεροδρόμια. Επίσης, ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες έχουν αναλάβει δρομολόγια στο εσωτερικό της χώρας, τόσο στη Μεσόγειο, όσο και στην Ερυθρά Θάλασσα.

Ανοδικές οι ελληνο-αιγυπτιακές συναλλαγές Σύμφωνα με έκθεση της ελληνικής πρεσβείας στην Αίγυπτο, την τελευταία πενταετία η τάση του όγκου των ελληνο-αιγυπτιακών εμπορικών συναλλαγών είναι αυξητική.

Το 2008 ο όγκος εμπορίου σχεδόν διπλασιάστηκε σε σχέση με το 2002, φθάνοντας τα 479,11 εκατ. ευρώ, ενώ το εμπορικό ισοζύγιο, την ίδια περίοδο, παρέμεινε αρνητικό εις βάρος της Ελλάδος. Το δε εμπορικό έλλειμμα, την τριετία 2005-07, διευρύνθηκε σημαντικά.

Το 2009, έτος διεθνούς οικονομικής ύφεσης, ο όγκος του διμερούς εμπορίου συρρικνώθηκε κατά 23,18%, σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2008, εξαιτίας της μείωσης των αιγυπτιακών εξαγωγών (-39,37%). Το α’ εξάμηνο του 2010, η Αίγυπτος κατέλαβε την 18η θέση μεταξύ των πελατών των ελληνικών επιχειρήσεων σε παγκόσμιο επίπεδο και διατήρησε την πρώτη θέση στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής.

Όσον αφορά τους προμηθευτές, κατά το ίδιο διάστημα, κατέλαβε την 38η θέση από την 29η θέση που κατείχε το πρώτο εξάμηνο του 2009. Παραδοσιακά, ανάμεσα στα βασικά προϊόντα (άνω του 50%, κατά την τελευταία πενταετία), που εξάγει η Ελλάδα στην Αίγυπτο είναι βαμβάκι, καπνά και (σε φθίνοντα βαθμό) προϊόντα πετρελαίου. Αντίθετα, η Ελλάδα εισάγει, από πλευράς της, ως επί το πλείστον προϊόντα πετρελαίου, λιπάσματα και σίδηρο-χάλυβα (63,75% του συνόλου των εισαγωγών το 2008 και 60,91% το 2009).

O ελληνικός αστικός κόσμος αποδεικνύεται μεταξύ των πρωτοπόρων στην εκμετάλλευση ξένων λαών!

Για αυτό ο ελληνικός στρατός συμμετέχει σε 15 ιμπεριαλιστικές αποστολές των ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ-ΟΗΕ

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437

Diktiospartakos.blogspot.com

5/8/10

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος πολέμου

ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΧΑΡΙΤΟΥ
ΤΕΛ ΑΒΙΒ

Ο ερχομός του πολέμου πέφτει βαρύς στους τίτλους των ειδήσεων. Σαν κάτι αναπάντεχο. Σαν να μην ήταν εκεί τόσο καιρό. Λες κι ήρθε από το πουθενά. Η κοινή γνώμη παγκοσμίως άναυδη. Οι ξένες κυβερνήσεις και τα κέντρα επιρροής και λήψης αποφάσεων ξαφνιασμένοι. Οι πρώτες ώρες διακατέχονται από αμηχανία. Η συνέχεια από δηλώσεις για αυτοσυγκράτηση. Κι όταν το μέτωπο πάρει φωτιά... οι απαραίτητες συστάσεις για την ανάγκη να επικρατήσει η λογική. Ακολουθεί η εκδήλωση ενδιαφέροντος. Οι λαοί τρέφουν ανθρωπιστικά αισθήματα. Ο απλός και συνειδητοποιημένος πολίτης δυσανασχετεί με το αίμα. Τις βιαιότητες. Την απανθρωπιά του πολέμου. Θα βγει στους δρόμους να το εκφράσει και να ξορκίσει το όνομά του.

Και τότε είναι η στιγμή που θα κάνει την κίνησή της και η κάθε κυβέρνηση. Θα αναλάβει δράση για την ανακούφιση των πληγέντων. Με αεροπλάνα και βαπόρια, φορτωμένα με σκηνές, φάρμακα, τρόφιμα - κίνηση πρώτη. Αν τα αεροδρόμια έχουν χτυπηθεί υπάρχει πάντα η θαλάσσια οδός ή και η στεριά. Απλά εκεί χρειάζονται μεγαλύτερες διαπραγματεύσεις, περισσότερες εγγυήσεις, για να διασφαλίσεις την ακεραιότητα των συμμετεχόντων στο εγχείρημα. Έπειτα εστιάζεις σε υψηλόβαθμες αποστολές στις εμπλεκόμενες πρωτεύουσες. Αναδεικνύεις τις προσπάθειές σου και αξιώνεις άμεση παύση των εχθροπραξιών. Για να μη χρεωθείς πιθανή αποτυχία, επιλέγεις το διάστημα. Όταν οι δύο πλευρές έχουν φτάσει σε αδιέξοδο ή η μια από τις δυο έχει περιέλθει σε δινή θέση. Τότε είναι... η κατάλληλη στιγμή.

Ο πόλεμος αργά ή γρήγορα τελειώνει. Μερικά συμπληρωματικά ταξίδια, ενισχυμένα από σειρά επαφών και δηλώσεων, υποδηλώνουν την πάγια και αδιαπραγμάτευτη πολιτική προσήλωση της χώρας που εκφράζεις στην ειρηνική επίλυση των διαφορών. Υπενθυμίζεις στο κοινό πόσο προσπάθησες για τον ερχομό της ειρήνης. Ο πόλεμος μετριάζεται σε κρίση. Η κρίση αποκλιμακώνεται, η χώρα ξαναχτίζεται, οι στρατοί ξαναφτιάχνονται, οι αποθήκες ανεφοδιάζονται, τα δάκρυα στερεύουν, οι μνήμες συρρικνώνονται κι οι ψυχές που πόνεσαν σωπαίνουν. Οι εικόνες από τα πεδία μαχών αντικαθίστανται από χειραψίες και χαμόγελα. Στις ειδήσεις οι τίτλοι ελαφραίνουν. Όσο γρήγορα και άγαρμπα, ανέβηκε το «εργο» στις οθόνες άλλο τόσο άκομψα θα κατέβει. Λες κι πόλεμος δεν είχε λόγους και αιτίες. Λες και δεν άγγιξε. Λες κι ήταν μια ώρα σκοτεινή. Κι όπως ήρθε από το πουθενά έτσι και χάθηκε.

Η ώρα πλησίαζε 11 το βράδυ. Η διαδρομή από το μικρό χωριό του Νατάφ προς την Ιερουσαλήμ είναι όλο κι όλο δώδεκα χιλιόμετρα. Τα πρώτα τέσσερα εξ αυτών με μια ιδιαίτερη γοητεία. Ίσως επειδή ξεχωρίζουν από το αυτό που σαν πρώτη εικόνα έρχεται στη σκέψη του καθενός όταν ακούει Μέση Ανατολή. Αυτά τα τέσσερα χιλιόμετρα θυμίζουν Βαλκάνια. Μια διαδρομή πνιγμένη στα πεύκα. Ψηλά, περίπου στα έξι μέτρα το καθένα. Σε κάποια σημεία μάλιστα πλησιάζουν τόσο μεταξύ τους που καλύπτουν το δρόμο δημιουργώντας μικρές φυσικές σήραγγες με πολλές στροφές κι ανηφόρες που αλλάζουν και μεταμορφώνονται σε κατηφορικές πλαγιές. Την ημέρα απολαμβάνεις την εικόνα και το βράδυ τις συναντήσεις με τα άγρια ζώα. Τσακάλια, αλεπούδες της ερήμου που αναζητούν νερό, σκαντζόχοιρους και πιο συχνές από κάθε άλλη, οι συναντήσεις με ύαινες. Τρέχουν να κρυφτούν στο άκουσμα της μηχανής, τρομαγμένα απο το άγνωστο που κρύβουν τα φωτα που πλησιάζουν.

Η ειδήσεις χθες βράδυ δεν είχαν άλλο από τους νεκρούς, τους τραυματίες, τις μάχες στα σύνορα με το Λίβανο. Ένα δέντρο, που ξεπήδησε σε μια ουδέτερη ζώνη. Σε μια μπλε γραμμή. Φαινομενικά, ήταν ένα δέντρο σαν όλα τα άλλα. Τα φαινόμενα όμως, απατούν. Εκ πρώτης όψεως, βλέπεις έναν ευκάλυπτο κι αυτή είναι η ταυτότητά του. Όταν όμως φυτρώνεις εκεί που δεν σε σπέρνουν, αρχίζουν τα προβλήματα. Ένας ευκάλυπτος που φυτρώνει μπροστά από τα φυλάκια ελέγχου των ισραηλινών, σίγουρα διαφέρει από όλα τα υπόλοιπα δέντρα. Ένας ευκάλυπτος που ξεφυτρώνει σε μια ουδέτερη ζώνη -σε μια περίοδο που ο Λίβανος αποφασίζει να ουδετεροποιήσει τις διαφορές στο εσωτερικό του, φοβούμενος το ξέσπασμα της βίας, στην ανακοίνωση του πορίσματος για τη δολοφονία Χαρίρι- αργά ή γρήγορα θα βρεθεί στο επίκεντρο.

Ειδικότερα αν τριγύρω από τον ευκάλυπτο βρίσκονται Ισραηλινοί στρατιώτες. Και ξαφνικά η είδηση κάνει το γύρω του κόσμου. Οι δηλώσεις συμπαράστασης στην επιλογή του στρατού του Λιβάνου να πλήξει τους εισβολείς έρχονται σχεδόν από το σύνολο των διαφορετικών πολιτικοθρησκευτικών κοινωνικών ομάδων της χώρας. Η Χεζμπολάχ συγχαίρει το στρατό. Ο σουνίτης πρωθυπουργός συντάσσεται με την επιλογή της πόλωσης απέναντι στο Ισραήλ. Ο πρόεδρος ηγείται των εξελίξεων και ο στρατός - που ανέκαθεν διαδραμάτισε ρόλο γεφυροποιού στις σχέσεις μεταξύ χριστιανών, σουνιτών, φαλαγγιτών, σιητών, δρούζων- παίρνει την κατάσταση για μια ακόμα φορά στα χέρια του. «Ελέγχει» τα σύνορα και στέλνει το μήνυμα στο Ισραήλ ότι δεν μπορεί να δρα ανεξέλεγκτα ή τέλος πάντων κάπως έτσι.

Το Ισραήλ, μάλλον ξαφνιασμένο από την αντίδραση -όχι γιατί δεν το περίμενε, απλά γιατί έβλεπε το δέντρο κι όχι το δάσος- απάντησε μεν αμέσως στα πυρά ωστόσο έσπευσε ταυτόχρονα στους κυανόκρανους για να ηρεμήσουν τα πνεύματα. Σε αντίθεση με το 2006, όταν ξεκίνησε τον πόλεμο ταυτόχρονα με την εκδήλωση της βίας από πλευράς Χεζμπολάχ, σήμερα εμφανίζεται υποχωρητικό - τουλάχιστον για την ώρα. Δίνει αμέσως διευκρινιστικά στοιχεία, λεπτομέρειες και χάρτες για το σημείο του συμβάντος στα Ηνωμένα Έθνη αποποιούμενο τις όποιες ευθύνες. Σε άλλες περιπτώσεις περνούν μήνες δίχως να ανταποκρίνεται στα αιτήματα των διεθνών οργανισμών για διεξαγωγή έρευνας σε αμφισβητούμενες υποθέσεις. Το Ισραήλ πολύ απλά θέτει τις βάσεις στις οποίες μπορεί να πατήσει για να δικαιολογήσει ένα στρατιωτικό χτύπημα κατά του Λιβάνου.

Αυτοί που στην ουσία έρχονται σε πραγματικά δύσκολη θέση δεν είναι άλλοι από τους κυανόκρανους στο Νότιο Λίβανο. Σαφέστατα ανεπιθύμητοι από τη Χεζμπολάχ, προέβησαν σε ένα πόρισμα για το χθεσινό επεισόδιο που τους καθιστά ακόμα ευάλωτους. Αν και το πόρισμα φέρεται να ανταποκρίνεται στα πραγματικά δεδομένα -αφού πλέον ακόμα και το Υπουργείο Άμυνας του Λιβάνου αποστασιοποιήθηκε της αρχικής του θέσης και δηλώνουν ότι άνοιξαν πρώτοι πυρ- οι κυανόκρανοι κατανοούν ότι, οι κινήσεις τους θα πρέπει να περιοριστούν από εδώ κι έπειτα. Οι όποιοι έλεγχοι διενεργούσαν επιτυγχάνονταν χάριν της αρωγής που τους παρείχε ο στρατός. Όμως με το στρατό να επιλέγει μια πιο επιθετική στάση απέναντι στο Ισραήλ, οι κυανόκρανοι δεν προβλέπεται να επιτηρούν κάτι περισσότερο από τον περίβολο του στρατοπέδου τους στο προσεχές διάστημα.

Το πόσο πιθανό είναι να ξεσπάσει άμεσα ένας πόλεμος μεταξύ Λιβάνου και Ισραήλ θα εξαρτηθεί από δυο παράγοντες. Οι πολιτικές δυνάμεις του Λιβάνου κατέστησαν σαφές ότι προτιμούν να αποτρέψουν ένα πόρισμα για τη δολοφονία να εξελιχθεί σε παράγοντα αποσταθεροποίησης για τη χώρα. Θα σταθούν ενωμένοι απέναντι στον «κοινό εχθρό» - το Ισραήλ. Όσο οι εξελίξεις στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι ανώδυνες δεν υφίσταται και λόγος άμεσης εμπλοκής σε πόλεμο με το Ισραήλ.

Το Ισραήλ από την άλλη προετοιμάζει την κοινή γνώμη για την «μπόρα» που έρχεται. Ο επικεφαλής των δυνάμεων στο Βόρειο Ισραήλ σε δηλώσεις του στα ΜΜΕ ανέφερε: "ο εχθρός παρακολουθεί κάθε μας κίνηση στα σύνορα". Η ορολογία που επιλέγει είναι σαφής. Εισάγει τον όρο εχθρό μιλώντας για το στρατό του Λιβάνου, στοιχείο που μέχρι χθες δεν υπήρχε. Εφόσον ένα νέο συμβάν προκύψει αύριο στη μεθόριο, δεν είναι σαφές αν το Ισραήλ θα εμπλακεί πολεμικά. Το σίγουρο πάντως είναι πως οι στρατηγοί του Τελ Αβιβ, φοβούμενοι γενίκευση του μετώπου, θα επιθυμούσαν περισσότερο χρόνο για να προετοιμάσουν τις δυνάμεις σε συνδυασμό με τη χρήση νέων τεχνολογιών που έχουν τεθεί σε εφαρμογή το τελευταίο διάστημα ή αναμένεται να μπουν σε λειτουργία.

Ωστόσο το ότι ο πόλεμος είναι στο κατώφλι δεν αποτελεί αντικείμενο αντιπαράθεσης. Όλοι συμφωνούν. Ακόμα και τα ζώα που έκαναν τις νύχτες την εμφάνισή τους στη διαδρομή του Νατάφ. Τον πόλεμο τον ακούς στον αέρα. Τον βλέπεις να τρέχει ανάμεσα στα δέντρα. Να κρύβεται πίσω από τις αγριάδες, τη χαμηλή βλάστηση κι ότι άλλο μπορεί να του προσφέρει κάλυψη.

Έτσι κι εχθές το βράδυ. Τα πρώτα σημάδια έκαναν την εμφάνισή τους. Η διαδρομή ήταν διαφορετική. Όσο κι αν κοιτάζαμε τριγύρω για να διακρίνουμε κάποια από τα άγρια ζώα που περιδιαβαίνουν τις νύχτες την περιοχή...ούτε ένα. Αν και τα σκυλιά
αλυχτούσαν περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ο δρόμος και τα περάσματα δεξιά κι αριστερά έρημα. Στον ουρανό μαχητικά αεροσκάφη πραγματοποιούσαν χαμηλές πτήσεις για ώρες πολλές. Μαχητικά ελικόπτερα πετούσαν με κατεύθυνση βόρεια-ανατολικά. Άλλοτε δυο και τρία μαζί κι άλλες φορές ένα μόνο του να υπερίπταται του σημείου σαν να αναζητούσε κάτι. "Ασκήσεις. Ετοιμάζονται" μου είπε μια φίλη που χάζευε το βραδινό ουρανό από το ανοιχτό παράθυρο στο κάθισμα του συνοδηγού. "Τον πόλεμο τον ακούς πριν ξεσπάσει. Τον ακούς στον ουρανό και τον βλέπεις στα δέντρα" συνέχισε δείχνοντάς μου τρεις στρατιώτες με πλήρη εξοπλισμό που προσπαθούσαν μάταια να κρύψουν την παρουσία τους πίσω από ένα θάμνο, στα δεξιά του δρόμου. Πεζικάριοι νεοσύλλεκτοι. Λίγο μακρύτερα κι άλλοι. Κάθε που έβλεπαν τα φώτα του αυτοκινήτου, έβγαιναν γρήγορα από το δρόμο. Έπεφταν στις γράνες, κρύβονταν στις αγριάδες, επιχειρώντας ταυτόχρονα να καλύψουν τα ίχνη τους. Συναντήσαμε κι άλλους πολλούς. Ήταν χωρισμένοι σε ομάδες των δυο και τριών στρατιωτών. Οι απόσταση της κάθε ομάδας από την άλλη ήταν περίπου 100 μέτρα. Τρεις μπροστά, η ομάδα ανίχνευσης. Δυο παραπίσω, για να φυλάνε τα νώτα τους και να τους παρέχουν κάλυψη κι άλλοι τρείς κι άλλοι δυο 100 μέτρα μακρύτερα, στην άλλη πλευρά του δρόμου.

Βγήκαμε στην εθνική οδό μετά από περίπου πέντε λεπτά οδήγησης στο όμορφο και δασώδες κομμάτι του Νατάφ. Μια περιοχή που η μορφολογία του εδάφους έχει εκπληκτικές ομοιότητες με εκείνα τα εδάφη, στο Νότιο Λίβανο. Οδηγήσαμε αργά χαζεύοντας τους στρατιώτες σε μια άσκηση που το μόνο πραγματικό για αυτούς ήταν η μορφολογία του εδάφους και ο αιφνιδιασμός από το διερχόμενο όχημά μας. Όλα τα άλλα ήταν μια φαινομενική πραγματικότητα.

Φτάσαμε στην Ιερουσαλήμ περίπου 10 λεπτά αργότερα. Τα μαχητικά αεροσκάφη πετούσαν κι εκεί. Το ίδιο και τα ελικόπτερα. Ασκήσεις σε τρεις διαφορετικές περιοχές, περιφερικά της πόλης.

Ανοίγοντας τον υπολογιστή το πρωί βρήκα ένα email από το ινστιτούτο STRATFOR. Πρόκειται για έναν οργανισμό ο οποίος συγκεντρώνει πληροφορίες από διαφορετικές επαγγελματικές ομάδες ανά το κόσμο. Κατόπιν μια επιστημονική ομάδα, αναλύει τα δεδομένα και προχωρά σε εκτιμήσεις οι οποίες σπάνια πέφτουν έξω. Το email αφορούσε την κατάσταση στο Λίβανο κι εκτιμούσε ότι λίαν συντόμως οι δυο χώρες θα εμπλακούν σε πόλεμο. Διάβασα την εκτίμηση κι εντυπωσιάστηκα από τα στοιχεία που εμπεριείχε. Δεν τα ξέρω μόνο εγώ σκέφτηκα. Τα γνωρίζουν κι άλλοι. Στη συνέχεια - γνωρίζοντας πως το ίδιο email είχε πάει και στην πλειοψηφία των υπουργείων των εξωτερικών διαφορετικών χωρών που είναι και οι βασικοί πελάτες του STRATFOR - μπήκα στις ιστοσελίδες τους για να δω αντιδράσεις.

Κανένα σχόλιο. Ή κι αν υπήρχε δεν άγγιζε την ουσία.
Κι όμως... ο πόλεμος είναι εκεί. Τον βλέπεις να έρχεται. Και σύντομα θα πέσει βαρύς όπως άλλωστε αρμόζει στους τίτλους των ειδήσεων.

11/10/08

Τελεσίγραφο πυρηνικού ολέθρου από το Ισραήλ


Ανακοίνωση της Αντιπολεμικής Διεθνιστικής Κίνησης για συνέντευξη του πρέσωη του Ισραήλ στην Ελλάδα.
Πραγματικά το άρθρο του πρέσβη του Ισραήλ στην Ελλάδα Αλί Γιαχιά στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (08/1/2008) προκαλεί ΣΟΚ και ΔΕΟΣ και στον πιο καλοπροαίρετο αναγνώστη.
Εύλογα πλέον τα συμπεράσματα της επικείμενης επίθεσης του Ισραήλ κατά του Ιράν καθώς το πολεμικό ανακοινωθέν του εκ λόγω πρέσβη ουσιαστικά είναι συρραφή προπαγανδιστικών τσιτάτων, ώστε να δικαιολογηθεί η ισραηλινή επίθεση.
Αν και ο ισραηλινός πρέσβης μεθοδικά προσπάθησε να δαιμονοποιήσει το ιρανικό καθεστώς, παρουσιάζοντας το ως φασιστικό, καταπιεστικό, κίνδυνο για την παγκόσμια ειρήνη, υποστηρικτή της τρομοκρατίας, υποχείριο και θεματοφύλακα του μουσουλμανικού φονταμενταλισμού, εύκολα θα μπορούσαμε να πούμε ότι κάλλιστα στη θέση του κατηγορούμενου που τον βαραίνουν οι ίδιες ακριβώς κατηγορίες θα μπορούσε να βρεθεί το Ισραηλινό καθεστώς.
Προκάλεσε ο ισραηλινός πρέσβης με το άρθρο του.
Όχι μόνο την ειρήνη, αλλά και την νοημοσύνη μας.
Από που και ως που νοείται ένα κράτος να αναλαμβάνει ρόλο παγκόσμιου τιμωρού και χωροφύλακα στο όνομα της ανθρωπότητας, του δυτικού πολιτισμού και των αξιών του;
Πως μπορεί ο ισραηλινός πρέσβης και η κυβέρνηση του να επαναλαμβάνουν τα λάθη του Ρεπουμπλικάνου προέδρου Μπους που παρέσυρε τον λαό του στη δύνη ενός πολέμου με ψέματα.
Όπως κατηγορούσαν τον Σαντάμ για υπόθαλψη της Αλ Κάϊντα, έτσι τώρα κατηγορεί το Ισραήλ τον Ιρανό πρόεδρο Αχμαντινετζάντ. Βεβαίως ποτέ το Ισραήλ δεν αποδέχτηκε και δεν απολογήθηκε για την στήριξη της Χαμάς ώστε να αποτελέσει αντίπαλο δέος της PLO.
Kατηγορεί ο ισραηλινός πρέσβης το Ιράν ότι προχωρά το πυρηνικό του πρόγραμμα και δεν δέχεται το διεθνή έλεγχο.
Τον ρωτάμε με την σειρά μας: έχει το Ισραήλ πυρηνικά όπλα; Δέχεται την αποστολή διεθνών ελεγκτών;
Εκτοξεύει μύδρους ο πρέσβης κατά του σκοταδιστικού, αναχρονιστικού καθεστώτος του Ιράν. Αλλά για εμάς είναι το ίδιο απεχθείς οι φονταμενταλιστές Εβραίοι, οι ρατσιστές που συγκυβερνούν και θεωρούν τους Παλαιστίνιους «κατσαρίδες», οι φονταμενταλιστές Έποικοι και ο ισραηλινός στρατός που εκμεταλλευόμενοι την ασύγκριτη στρατιωτική ισχύ τους διώχνουν τους Παλαιστίνιους από τα εδάφη τους, καταστρέφουν τα μέσα επιβίωσης τους, τα σχολεία τους, τις υποδομές τους και στοχεύουν αμάχους για παραδειγματισμό.
Χαρακτηρίζει ο Αλί Γιαχιά φασιστικό το Ιρανικό καθεστώς. Μα δεν είναι το Ισραήλ που εφαρμόζει απέναντι στους Παλαιστίνιους το φασιστικό δόγμα της συλλογικής ευθύνης και τιμωρίας; Πως μπορεί ο πρέσβης να υποδεικνύει ότι ο αντιδραστικός Αχμαντινετζάντ και το καθεστώς του δεν αναγνωρίζει το Ολοκαύτωμα (και των Τσιγγάνων, έτσι πρέσβη) και από την άλλη μεριά το Ισραήλ να δημιουργεί το μεγαλύτερο γκέτο στην ιστορία της ανθρωπότητας με το Τείχος του Αίσχους, να σημαδεύει τους Παλαιστίνιους όπως έκαναν στο Άουσβιτς;
Αναδεικνύει ο πρέσβης τους κινδύνους από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Αλλά το Ισραήλ χρησιμοποιεί παράνομα ημιπυρηνικά-πυρηνικά όπλα κατά αμάχων: πυρομαχικά απεμπλουτισμένου ουρανίου, βόμβες διασποράς, τεράστιες βόμβες μεγάλης διατρητικότητας…
Επίσης ο πρέσβης καταγγέλλει το ιρανικό καθεστώς για την καταπίεση του λαού του. Όμως τι αντίθετο έχει να μας πει ο Άραβας πολίτης της Ιερουσαλήμ; Ο Παλαιστίνιος που ζει στη Κατεχόμενη Γάζα και Δυτική Όχθη; Ο Ισραηλινός αριστερός και αγωνιστής της ειρήνης που τον επικήρυξαν οι Ισραηλινοί ακροδεξιοί και φονταμενταλιστές, με την ανοχή ποιών;
Τέλος ο πρέσβης μας προειδοποιεί: «οι τιμές του πετρελαίου θα παραμείνουν ψηλές και θα γίνουν υψηλότερες λόγω της έντασης και των ιρανικών πιέσεων. Οποιαδήποτε διπλωματική λύση στην αραβο-ισραηλινή διένεξη θα αναβληθεί για δεκαετίες».
Να υπενθυμίσουμε στον ισραηλινό πρέσβη ότι η ραγδαία άνοδος του πετρελαίου οφείλεται στην καπιταλιστική κερδοφορία και κερδοσκοπία.
Μπορεί να μας πει που θα φτάσει το πετρέλαιο με τις απειλές του Ισραήλ κατά του Ιράν ή τι θα γίνει σε περίπτωση ισραηλινής επίθεσης;
Οι Ισραηλινές στρατιωτικές δυνάμεις εκπαιδεύονται για επίθεση στο Ιράν και όχι το αντίθετο.
Τέλος, ο παράγοντας αστάθειας και πολεμικής έντασης στη Μέση Ανατολή είναι το Ισραηλινό καθεστώς και η επιθετικότητα του. Εδώ λιμνάζουν αντιλήψεις για «περιούσιο λαό» και «κράτος τιμωρό» που υπόκειται σε «θεία φώτιση».
Ένας υπερεξοπλισμένος χωροφύλακας για την διασφάλιση των καπιταλιστικών-ιμπεριαλιστικών συμφερόντων, με διαρκείς επεκτατικές βλέψεις και αδιάκοπους πολέμους, που διατηρεί ένα προκλητικό κατοχικό καθεστώς στην Παλαιστίνη, αρνούμενο στους Παλαιστινίους το δικαίωμα της Ανεξαρτησίας, Ειρήνης και Ευημερίας.

Νομίζουμε ότι ο ισραηλινός πρέσβης και το καθεστώς που εκπροσωπεί πρέπει να λάβουν από το αντιπολεμικό κίνημα ένα παγκόσμιο μήνυμα καταδίκης.

Το ζήτημα δεν είναι να μην αποκτήσει πυρηνικά το Ιράν, αλλά ότι πρέπει τώρα η ανθρωπότητα να απελευθερωθεί από τον βραχνά της ύπαρξης πυρηνικών οπλοστασίων.

Επίσης να σταθούμε ενάντια σε κάθε συνδρομή των πολεμοκάπηλων σχεδίων τους από όπου και αν προέρχεται και ως εκ τούτου να καταδικάσουμε την στάση της κυβέρνησης της Ν.Δ. που πρόσφερε γη και ύδωρ προκειμένου να προετοιμαστούν καλύτερα οι στρατοκράτες του Ισραήλ για το νέο έγκλημα τους κατά της Ανθρωπότητας.

Εξάλλου αυτός είναι και ο μόνος τρόπος για να τους σταματήσουμε. Ο δρόμος του αγώνα.
Το Ισραήλ είναι αποφασισμένο. Το Αντιπολεμικό κίνημα;;;

Η Δημοκρατία δεν επιβάλλεται με την εισβολή και κατοχή των ιμπεριαλιστών.
Είναι πόθος του κόσμου της εργασίας και κατακτιέται μόνο με τους αγώνες του.
Είναι άμεσα συνδεδεμένη με τους συνολικούς αντικαπιταλιστικούς αγώνες που απαιτεί η εποχή μας για την Ανατροπή της Δικτατορίας της Αγοράς και της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

25/6/08

ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΝΕΟ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΟ ΚΤΥΠΗΜΑ. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΟΣ ΣΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ.

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΝΕΟ ΚΤΥΠΗΜΑ

ΗΠΑ-Ε.Ε.-ΟΗΕ ΤΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΟΣ ΣΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Υπό πλήρη μυστικότητα πραγματοποιήθηκε αρχές Ιουνίου η ελληνοισραηλινή άσκηση “Glorious Spartan” (ένδοξος Σπαρτιάτης), μετατρέποντας για (15) μέρες την Κρήτη σε πεδίο εκπαίδευσης για ενδεχόμενη επίθεση των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων στο Ιράν. Με την συναίνεση της ελληνικής κυβέρνησης και την συμμετοχή της πολεμικής αεροπορίας εκτελέστηκαν στην ευρύτερη εναέρια περιοχή νότια και ανατολικά της Κρήτης επιχειρήσεις που συμπεριελάμβαναν αποστολές εναέριας μάχης, εικονικών προσβολών επίγειων στόχων, εναέριου ανεφοδιασμού και επιτήρησης.

Ως χώρος διεξαγωγής «της πρόβας βομβαρδισμού του Ιράν» επιλέχθηκε η περιοχή αυτή γιατί προσομοιάζει απόλυτα σε απόσταση αλλά και καιρικές συνθήκες για να εκπαιδευτούν οι «δολοφόνοι» του Ισραήλ σε αποστολή βομβαρδισμού των πυρηνικών εργοστασίων του. Όπως αποκάλυψε Έλληνας αξιωματικός «στόχος των δυνάμεων τους ήταν να δουν πόσο τα πληρώματα μπορούν να ανταπεξέλθουν σε επιχειρήσεις μεγάλης απόστασης που προβλέπουν πολλές ώρες πτήσης, εναέριο ανεφοδιασμό, βομβαρδισμό επιλεγμένων στόχων και εμπλοκή σε αερομαχία» Διευκρινίζεται ότι τον ρόλο των ιρανικών αεροσκαφών ανέλαβαν τα ελληνικά F-16, ενώ συμμετείχαν και ελικόπτερα που αντιμετώπισαν 100 ισραηλινά μαχητικά, που ανεφοδιάζονταν στον αέρα από ειδικό αεροσκάφος Β 707. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι στο πεδίο βολής της Κρανέας πραγματοποιήθηκαν εικονικές προσβολές επίγειων στόχων, νότια της Κρήτης έγινε εναέριος ανεφοδιασμός των ισραηλινών F-16 και F-15, ενώ οι εναέριες ασκήσεις επεκτάθηκαν μέχρι την Κεντρική Ελλάδα.

Οι όποιες προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης να υποβαθμίσει την σημασία της άσκησης παρουσιάζοντας την ως ελληνοισραηλινή άσκηση ρουτίνας αποδείχτηκαν φαιδρές μετά την νέα αποκάλυψη που κάνει λόγο για συμμετοχή του G-V υπερσύγχρονου αεροσκάφους ηλεκτρονικού πολέμου, που «τυφλώνει» τα πάντα στην ακτίνα δράσης του, φανερώνοντας τον «επιθετικό χαρακτήρα» της άσκησης.

Πηγές του ελληνικού ΓΕΕΘΑ έκαναν λόγο για συνήθη άσκηση στο πλαίσιο της στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας-Ισραήλ, ενώ αξιωματούχος του αμερικανικού Πενταγώνου υποστήριξε: «το Ισραήλ επιθυμούσε την εξάσκηση σε τακτικές πτήσεις, σε εναέριο ανεφοδιασμό και άλλα στοιχεία πιθανού πλήγματος εναντίον πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν και δεύτερον, στόχος της άσκησης ήταν η αποστολή ξεκάθαρου μηνύματος ότι το Ισραήλ είναι έτοιμο να αναλάβει στρατιωτική δράση εάν αποτύχουν οι άλλες προσπάθειες για να αποτραπεί η παραγωγή εμπλουτισμένου ουρανίου από το Ιράν». Για το ΓΕΕΘΑ ισχύει η ρήση: «Να κλέψεις ξέρεις; Να κρύψεις;».

Ο ελληνικός αστικός κόσμος δεν αλλάζει συμμαχίες. «Προσαρμόζεται» στα νέα δεδομένα που δημιουργεί η επιβολή της νέας καπιταλιστικής-ιμπεριαλιστικής Τάξης Πραγμάτων. Προσδοκά κέρδη και με την συνεργασία με τις αραβικές αστικές τάξεις (ναυτιλία, κατασκευαστές, τσιμέντο κλπ) που η κάθε μια προσδένεται στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για να εξυπηρετήσει καλύτερα τα εθνικά-αστικά της συμφέροντα, καταπιέζοντας με βάρβαρα-απολυταρχικά καθεστώτα τους λαούς και από τη βελτίωση των ελληνοισραηλινών σχέσεων (εμπόριο, πολεμική βιομηχανία, διπλωματία κλπ).

Εξάλλου, το κτύπημα που ετοιμάζει το Ισραήλ εντάσσεται σε ένα ευρύτερο ιμπεριαλιστικό σχέδιο. Το τελευταίο ταξίδι Μπους στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ήρθε να άρει και τις τελευταίες επιφυλάξεις των Δυτικών συμμάχων που φαίνονταν πεισμένοι από καιρό. Έχοντας στα μπαγκάζια του τις δηλώσεις στήριξης του Ισραήλ και τις απειλές όλων των υποψηφίων αμερικάνων προέδρων προς το Ιράν (Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων), η Ε.Ε. ακολούθησε ψηφίζοντας την επιβολή νέων οικονομικών κυρώσεων, όπως είχαν ψηφιστεί στο πλαίσιο του ΟΗΕ το 2006, για να πιεστεί το τελευταίο να διακόψει τη διαδικασία εμπλουτισμού του ουρανίου. Η Γερμανία στέλνει άλλους 1000 Μισθοφόρους να προστεθούν στους υπόλοιπους 3500 που βρίσκονται στο Αφγανιστάν, ενώ ο Σαρκοζί, αυριανός προεδρεύοντας της Ε.Ε. διαβεβαιώνει το Ισραήλ ότι «δεν είστε μόνοι απέναντι στην ιρανική απειλή», και «ένα Ιράν με πυρηνικά όπλα είναι κάτι απαράδεκτο για την χώρα μου».

Βεβαίως σ’ένα Ισραήλ που παράνομα κατέχει εκατοντάδες πυρηνικά όπλα, που και για λόγους αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από τα τεράστια σκάνδαλα που βαραίνουν την κυβέρνηση Ολμέρτ απειλούμενη με κατάρρευση και πρόωρες εκλογές, προβάλλει «εθνικούς κινδύνους», του αξίζει μόνο η φιλία του Δυτικού αστικού κόσμου.

Στήριξη λοιπόν στα γεράκια του Ισραήλ, που για να απομονώσουν διπλωματικά το Ιράν ντύνονται «περιστέρια της ειρήνης». Εκεχειρία Ισραήλ-Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας, δολοφονίες Παλαιστίνιων αγωνιστών στη Δυτική Όχθη από επίλεκτες ισραηλινές μονάδες. Μια εκεχειρία που τη «φυλάνε» όχι μόνο ο ισραηλινός στρατός αλλά και οι εκατοντάδες πραιτοριανοί του αιματοβαμμένου καταπιεστή του Αιγυπτιακού λαού και πρόθυμου συμμάχου των ΗΠΑ, Μουμπάρακ, με τα αμερικανικά μηχανήματα σύγχρονης τεχνολογίας ανίχνευσης τούνελ και οπλισμού. Συνομιλίες με τον Άσαντ, μετά τους καλοκαιρινούς βομβαρδισμούς των υποτιθέμενων συριακών πυρηνικών εγκαταστάσεων και υποσχέσεις εξόδου της Συρίας από τον «Άξονα του Κακού», χωρίς όμως επιστροφή των κατεχόμενων Υψωμάτων του Γκολάν και διάθεση συνδιαλλαγής για την ειρήνευση στο Λίβανο.

Υποκρισία και ωμή εξυπηρέτηση των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων σε όλο τους το μεγαλείο, με πρόσχημα την Ειρήνη, ενώ τα παιδιά στην Παλαιστίνη μεγαλώνουν μέσα στον πόλεμο και την ανέχεια, ενώ η καθημερινότητα σε Ιράκ-Αφγανιστάν-Αφρική μοιάζει σε ένα δράμα χωρίς τέλος, για χάρη των εταιριών πετρελαίου, της αναβάθμισης του ιμπεριαλιστικού ρόλου ΗΠΑ-Ε.Ε. και τον παγκόσμιο παραδειγματισμό όσων αμφισβητούν την καπιταλιστική κυριαρχία.

Τα παραπάνω γεγονότα όχι μόνο αποτελούν μια τρανή απόδειξη της εμπλοκής της ελληνικής κυβέρνησης και των Ενόπλων Δυνάμεων στην επιβολή της καπιταλιστικής-ιμπεριαλιστικής Νέας Τάξης Πραγμάτων, αλλά και του μεγέθους αυτής και των κινδύνων που επιφέρει. Το ελληνικό κράτος που επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ (2003) ήταν η τέταρτη (4) σε σημασία δύναμη υποστήριξης της αμερικανοβρετανικής εισβολής στο Ιράκ, μετατρέπεται τώρα επί κυβερνήσεως Ν.Δ., μαζί με την Κύπρο σε προνομιακός συνεργάτης των δολοφονικών σχεδιασμών του Ισραήλ και των ιμπεριαλιστών.

Για να φτάσουμε μέχρι εδώ έπρεπε να υπογραφτεί η συμφωνία αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας-Ισραήλ (1994) από τον τότε ΥΠΕΘΑ Γ Αρσένη. Όπως αποκάλυψε το περιοδικό Διπλωματία, αρχές Φεβρουαρίου 2007, ισραηλινά πολεμικά αεροσκάφη μπήκαν στο FIR Αθηνών και Λευκωσίας φτάνοντας στα ανοικτά της Καρπάθου, εκτελώντας σενάριο άσκησης αντίστοιχο με του παρόντος. Πέντε ιπτάμενα τάνκερ (Β 707) συνοδευόμενα από (1) αεροσκάφος ηλεκτρονικού πολέμου και F-15, F-16 συμμετείχαν σε εικονικές επιχειρήσεις ανεφοδιασμού, ενώ ο βρετανός βουλευτής G.Galloway αποκάλυπτε ότι παρόμοιες επιχειρήσεις πραγματοποιούνται σε εβδομαδιαία βάση, όπου αεροσκάφη του Ισραήλ πετούν μέχρι το Γιβραλτάρ κι επιστρέφουν. Τονίζεται ότι η απόσταση Τελ Αβίβ-Γιβραλτάρ και πίσω είναι η ίδια με την απόσταση Τελ Αβίβ-Ιράν και πίσω!!!

Επίσης το διάστημα Οκτωβρίου-Νοεμβρίου 2005 και στις 8-13/9/2006 είχε διεξαχθεί αεροναυτική άσκηση (DOLFHIN-2006) νότια της Κρήτης με την συμμετοχή της Ελλάδας-Ισραήλ-Αιγύπτου-Ιορδανίας, Αλγερίας, Τυνησίας, Μαρόκου, Μαυριτανίας).

Η Μεσόγειος όχι μόνο μετατρέπεται σε πεδίο ασκήσεων για την προετοιμασία των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, αλλά υπάρχουν σχέδια συγκρότησης 4εθνή «σταθεροποιητικού» άξονα που θα τον απαρτίζουν η Γαλλία-Ελλάδα-Ισραήλ και Κύπρος. Η απαίτηση της Ελλάδας για ανάληψη ρόλου περιφερειακής ιμπεριαλιστικής δύναμης, αλληλοδιαπλέκεται με τις ιμπεριαλιστικές βλέψεις της Γαλλίας σε Μ.Ανατολή και Αφρική, με την αναβάθμιση της Κύπρου (ορμητήριο των ιμπεριαλιστών στη Μ.Ανατολή, συμμετοχή στον Ευρωστρατό, με τις μυστικές πτήσεις της CIA και τις «Διεθνείς Συνθήκες και Συμβάσεις» μεταξύ Παπαδόπουλου-Μπους και τον κατάπλου των αμερικανικών αεροπλανοφόρων στο λιμάνι της Λεμεσού, αλλά και την επιθετική δράση των βρετανικών βάσεων) και τα κατοχικά, παρεμβατικά σχέδια του Ισραήλ.

Ο κίνδυνος ξεσπάσματος ενός νέου γύρου πολεμικών αναμετρήσεων σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή είναι τεράστιος. Οι συνέπειες θα είναι ολέθριες πρώτα από όλα για τους πολίτες του Ιράν που θα δεχτούν τις επιθέσεις και θα ζουν με το φόβο των ραδιενεργών υλικών που θα απελευθερώσουν οι ιμπεριαλιστικές επιθέσεις.

Ο φόβος της εκδίκησης που θα επιφυλάξει ο μουσουλμανικός κόσμος και το καθεστώς της Τεχεράνης θα διαχυθεί σε όλο τον Δυτικό κόσμο, δίνοντας τη δυνατότητα στους νεοφιλελεύθερους πολεμοχαρείς τρομοκράτες να προβάλλουν την ανάγκη νέων χτυπημάτων, νέων γύρων «του πολέμου κατά της τρομοκρατίας». Επιβάλλοντας νέους τρομονόμους, στοχεύοντας σε νέα περιστολή εργατικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων των εργαζόμενων και της νεολαίας.

Συνολικά η κατάσταση παγκόσμια για τον κόσμο της εργασία θα χειροτερεύσει: απογείωση της τιμής των καυσίμων και των τροφίμων, νέοι εξοπλισμοί, νέες θυσίες, νέες απαιτήσεις για δουλειά χωρίς ωράριο, ασφάλιση, δικαιώματα. Ο πόλεμος που έρχεται από την καπιταλιστική Δύση θα διασταυρωθεί με τις νέες βάρβαρες εργασιακές σχέσεις Μαde in CHINA, πάνω από τη φλεγόμενη Μ.Ανατολή.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟ ΤΟΥ ΙΡΑΝ

Είναι ώρα το αντιπολεμικό κίνημα να αφυπνιστεί. Βάζοντας στο στόχαστρο του εκ νέου τους έμπορους του πολέμου και τα γεράκια των επιτελείων, που πάνε χέρι-χέρι με τους νεοφιλελευθέρους τρομοκράτες που επιβάλλουν αδίστακτα τους νόμους της αγοράς και της καπιταλιστικής κυριαρχίας.

Σε όλους αυτούς που με πρόσχημα την εναντίωση τους στη διάδοση των πυρηνικών θέλουν να διατηρήσουν το προνόμιο της πυρηνικής απειλής, Να μοιράσουν κατά το δοκούν αγορές και πηγές ενέργειας, να κερδοσκοπήσουν στα χρηματιστήρια, με δείκτες που εκτινάσσονται από τη δυστυχία και το φόνο κυρίως άοπλων.

Είναι ανάγκη, απαραίτητη προϋπόθεση για την ειρήνη, η ανατροπή αυτής της πολιτικής.

Πρέπει να την αντιπαλέψουμε πρώτα από όλα ο καθένας στη χώρα του και συνολικά.

Η κυβέρνηση της ΝΔ. και η αντιδραστική, πολεμική πολιτική της πρέπει να ανατραπούν. Μετά την κατάργηση των εργατικών και μορφωτικών δικαιωμάτων, την ενθάρρυνση των εμπόρων-βιομήχανων να κερδοσκοπούν ασύστολα, τη δολοφονία της αγωνίστριας στη Λευκίμη και το μπαράζ επίδειξης ακραίου κρατικού αυταρχισμού σε κάθε κινητοποίηση, έρχεται τώρα να φανερώσει το πόσο επικίνδυνα είναι τα σχέδια ανασυγκρότησης του ελληνικού στρατού και σε τι βρώμικους πολέμους έρχεται να μας εμπλέξει η φιλοδοξία του αστικού κόσμου για την αναβάθμιση του σε περιφερειακή ιμπεριαλιστική δύναμη.

Την ίδια στιγμή η Ε.Ε. ακολουθεί τις ΗΠΑ σε κάθε επιχείρηση επαναχάραξης των συνόρων και ξαναμοιράσματος του κόσμου. Στις ευρωπαϊκές μητροπόλεις ο στρατός κατεβαίνει στους δρόμους «για το καλό μας», οι μετανάστες αντιμετωπίζονται με χιτλερικές μεθόδους, ο ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΣ αναβαθμίζεται και επιβάλλει προτεκτοράτα, ενώ οι εργαζόμενοι θα δουλεύουν (65) ώρες.

Ποιος μας ρώτησε για όλα αυτά που συμβαίνουν; Ποιος συναινεί στο να μετατραπεί η χώρα μας σε πεδίο άσκησης δολοφόνων; Ποιος φαντάρος θα λάβει μέρος σε αυτό το έγκλημα;

  • Εμείς καλούμε τους φαντάρους να αντιδράσουν. Να αρνηθούν κάθε συμμετοχή σε επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ και σε ασκήσεις που εντάσσονται σε σχέδια επέμβασης εκτός συνόρων
  • Να καταστραφούν τώρα όλα τα πυρηνικά όπλα και να απαγορευτούν οι πολεμικές δαπάνες. Ο λαός μας δοκιμάζεται άγρια από φυσικά φαινόμενα και την επέλαση της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Μέτρα τώρα υπέρ των πυρόπληκτων - σεισμοπλήκτων - ανέργων. Δωρεάν υγεία - παιδεία - ασφάλιση - πολιτισμός.
  • Κανένας φαντάρος εκτός συνόρων. Να επιστρέψουν τα ελληνικά στρατεύματα.
  • Διάλυση του ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ. Να κλείσουν τώρα όλες οι βάσεις. Να αποχωρήσει τώρα η Ελλάδα από ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ-Ε.Ε. Να διαλυθεί η Ελληνοισραηλινή Συμμαχία.
  • Λευτεριά στην Παλαιστίνη. Ικανοποίηση των Δίκαιων αιτημάτων του αγωνιζόμενου Παλαιστινιακού λαού.
  • Έξω οι ιμπεριαλιστές από Βαλκάνια-Ιράκ-Αφγανιστάν-Λίβανο-Αφρική.

Ανάπτυξη εργατικών, διεθνιστικών αγώνων για την ικανοποίηση των σύγχρονων εργατικών δικαιωμάτων, ενάντια στον πόλεμο και τις επεμβάσεις, για την Ανατροπή της Καπιταλιστικής κυριαρχίας.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

Στους μεταγενέστερους - Μπ. ΜΠΡΕΧΤ