11/10/13

12 Οκτ.1944: Η Αθήνα απελευθερώθηκε από τους ναζί. Ώρα να απελευθερωθούμε από τους σύγχρονους τυρράνους!


Να απελευθερωθούμε από την Τρόικα, την κυβέρνηση, την εργοδοτική χούντα και το φασισμό!

Στις 12 Οκτώβρη του 1944, η Αθήνα απελευθερώθηκε από τους ναζί κατακτητές. Μετά από έναν σκληρό αγώνα στα βουνά και τις πόλεις, με μπροστάρη το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ, που με την συσπείρωση και οργάνωση του λαού, με εκατόμβη νεκρών αγωνιστών και σκληρές μάχες, έδιωξε τους κατακτητές από μεγάλα τμήματα της χώρας, έδωσε αποφασιστικό χτύπημα στο φασισμό και τον κατακτητή, οργάνωσε τη μάχη της απελευθέρωσης, αλλά και τη μάχη της ζωής στα δύσκολα εκείνα χρόνια, με τη μάχη της σοδειάς, την αλληλεγγύη, με τα φύτρα μιας άλλης εξουσίας στις απελευθερωμένες περιοχές. Ο λαός μας νίκησε το φασισμό και όχι μόνο. Απέδειξε, ότι όταν θέλει, όταν οργανώνεται, όταν παλεύει για "τα μεγάλα", μπορεί. Μπορεί να αναμετρηθεί με τις πιο σιδερόφρακτες δυνάμεις, να πετύχει νίκες, να απελευθερωθεί από τυράννους, να φτιάξει μια διαφορετική ζωή.

Η επικαιρότητα της πάλης αυτής του λαού μας που μας θυμίζει η επέτειος της απελευθέρωσης της Αθήνας, έρχεται σε μια περίοδο σκληρή. Με τους νέους τύραννους, αυτούς των μνημονίων, της τρόικας, των τραπεζών και πολυεθνικών να ρίχνουν στην εξαθλίωση την κοινωνική πλειοψηφία. Με μια νέα υποδούλωση, αυτή τη φορά των δικαιωμάτων και των ελευθεριών μας στους σιδερένιους νόμους της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, των κερδών και των «πρωτογενών πλεονασμάτων». Αλλά και μια «επιστροφή από το μέλλον», του φασισμού και του νεοναζισμού, των πιο μαύρων ιδεών και πρακτικών.

Αυτή η σύγχρονη ανάπτυξη του φασισμού και του νεοναζισμού δεν έπεσε από τον ουρανό: είναι αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης, της βάρβαρης επιδρομής κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ κατά του λαού (με τα μνημόνια και όχι μόνο), αλλά και της συνειδητής προσπάθειας του συστήματος να διαμορφώσει μια σιδερογροθιά κατά του λαϊκού κινήματος, συστατικό στοιχείο του νέου πολιτικού πλαισίου. Για κοινωνικούς και πολιτικούς λόγους λοιπόν, ούτε θέλει ούτε μπορεί η αστική τάξη να «καθαρίσει» το φασισμό.

Η δολοφονία του Π. Φύσσα βρίσκει τη ΝΔ, την κυβέρνηση ευρύτερα και το αστικό κατεστημένο έτοιμους να ξεδιπλώσουν μια συνολική επιχείρηση με στόχο την σταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος και την ενίσχυση του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού. Οι πρωτοβουλίες της μαύρης συγκυβέρνησης, εμφανίζονται με αιχμή ενάντια στη Χρυσή Αυγή, αλλά διαμορφώνουν εν δυνάμει εκείνο το πολιτικό-νομικό πλαίσιο (και την εφαρμογή του) που θα τους επιτρέψει τη θωράκιση του συστήματος. Ετοιμάζονται και ετοιμάζουν μέτρα απέναντι στο κίνημα και την αριστερά, γιατί ετοιμάζονται για τα πολύ σκληρά νέα αντιλαϊκά μέτρα που θα πάρουν. Ετοιμάζουν ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο το οποίο στο όνομα της αντιμετώπισης της «Χρυσής Αυγής» θα στρέφεται κυρίως κατά των λαϊκών ελευθεριών και των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Δεν είναι καθόλου τυχαίες, την ώρα που εκδηλώνεται η κυβερνητική εκστρατεία κατά της ΧΑ, το κτύπημα των διαδηλώσεων, οι συλλήψεις αγωνιστών, η απαγγελία κατηγορίας για εγκληματική οργάνωση στη Χαλκιδική, η στοχοποίηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οι αναφορές κυβερνητικών στελεχών και συνεργατών του Σαμαρά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ή το ΚΚΕ δεν είναι στο «συνταγματικό τόξο», οι αναφορές μεγαλοδημοσιογράφων ότι η εξωκοινοβουλευτική επαναστατική Αριστερά είναι εκτός «τόξου» κλπ.

Το πρόβλημα της δημοκρατίας έρχεται στο κέντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης, σε άρρηκτη σύνδεση με την κοινωνική επίθεση του κεφαλαίου. Ο αγώνας για τη δημοκρατία και τις ελευθερίες σήμερα αποκτά βαθύτερο αντικαπιταλιστικό περιεχόμενο. Απάντηση στη μόνιμη τάση για εκφασισμό, ολοκληρωτισμό, που είναι παγκόσμια, ευρωπαϊκή και ειδικά σε όξυνση στην Ελλάδα. Δεν θα σταματήσει, ειδικά στο έδαφος κρίσης. Για να «αποδώσουν οι επενδύσεις», το κεφάλαιο απαιτεί πολιτική και κοινωνική «σταθερότητα και ασφάλεια», «ομαλότητα», δηλαδή τσάκισμα κάθε αντίστασης και ακόμα περισσότερο κάθε διαφορετικής φωνής και διεκδίκησης μιας άλλης κοινωνικής προοπτικής έξω από το σύστημά τους.

Ο κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός εκφράζει την διαρκή, αλλά με τομές, αναίρεση βασικών λειτουργιών του κοινοβουλευτισμού, αλλά στα πλαίσιά του: Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, επιστρατεύσεις, καταστολή, κτλ. Είναι η μεταλλαγμένη μορφή της αστικής δημοκρατίας στην εποχή του ολοκληρωτικού καπιταλισμού, που σημαίνει συνεχή αντίδραση, διαρκή αντεπανάσταση. Ο πολιτικός κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός οικοδομείται πάνω στον κοινωνικό εκφασισμό, άρα αντιδραστική δημοκρατία, με μνημονιακή ιδιαίτερη μορφή (καθεστώς νόμων που επιβάλουν εγχώριο κεφάλαιο και δανειστές).

Ο λαός, οι εργαζόμενοι και άνεργοι, η νεολαία, δεν πρέπει να δώσει κανένα συγχωροχάρτι στην κυβέρνηση, στο μνημόνιο, την ΕΕ, το ΔΝΤ, την αντιλαϊκή πολιτική, το σάπιο αστικό πολιτικό σύστημα. Καμιά ανοχή στο φασισμό, με ή χωρίς «Χρυσή Αυγή», με ή χωρίς Μιχαλολιάκο. Τώρα, απαιτείται η οργάνωση της αντεπίθεσης ενός νέου πολιτικού εργατικού κινήματος, μιας άλλης αντικαπιταλιστικής ανατρεπτικής Αριστεράς.

Η αντιμετώπιση της κυβερνητικής επίθεσης, του φασισμού και του ολοκληρωτισμού πρέπει να γίνει πρώτα και κύρια υπόθεση του κινήματος, όχι κυρίως των κομμάτων ή μόνο αποσπασμένων αντιφασιστικών πρωτοβουλιών. Οι μαζικές αντιφασιστικές διαδηλώσεις και δραστηριότητες έδειξαν, ότι υπάρχει δυνατότητα να μπει μαζικά ο λαός στον αγώνα. Τώρα χρειάζεται βήματα και δράση για τη δημιουργία ενός μαζικού εργατικού - αντικυβερνητικού - αντιφασιστικού - δημοκρατικού κινήματος, ενός μετώπου ανατροπής ενάντια στον κοινωνικό εκφασισμό, τη «χούντα» κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ, τον κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό, τον φασισμό και τη «Χρυσή Αυγή», για τις ελευθερίες και τα δικαιώματα της εποχής μας. Συνολικά, αλλά και σε κάθε γειτονιά και πόλη, σε κάθε χώρο δουλειάς.

Για να απελευθερώσουμε τις πόλεις μας, τις ζωές μας και την κοινωνία από τους σύγχρονους τυράννους. Για να ζήσουμε με αξιοπρέπεια και ελευθερία.

ΠΗΓΗ: narnet.gr

ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

Στους μεταγενέστερους - Μπ. ΜΠΡΕΧΤ