ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ
Η ΜΑΧΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ
Πυροδότης της νέας οξύτατης αναταραχής που έχει ξεσπάσει στην Ανώτατη Παιδεία με επίκεντρο τις Πρυτανικές Εκλογές και ιδιαίτερα τα τελευταία γεγονότα στο Πανεπιστήμιο Πειραία και το ΤΕΙ Θεσσαλονίκης ( παρακρατικοί μπράβοι εναντίον των Φοιτητικών Συλλόγων και περιφρούρηση του ΤΕΙ από τα ΜΑΤ), δεν είναι μόνο οι εμπρηστικές δηλώσεις Στυλιανίδη-Καραμανλή για την ίδρυση «μη κρατικών πανεπιστημίων» από το παράθυρο. Είναι η καθολική κρίση της Παιδείας και η αποτυχία της Κυβέρνησης να την μετατρέψει από το εκσυγχρονιστικό τούνελ ανέργων του ΠΑΣΟΚ σε προνομιακό πεδίο καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και επιχείρηση παραγωγής εξειδικευμένων ημι-απασχολήσιμων, η βαθύτερη κινητήρια δύναμη της πλήρους απορύθμισης των Σχολών και της συνεχιζόμενης κινηματικής αναταραχής.
Επιπλέον, η όξυνση της ταξικής πάλης καταδικάζει κάθε απόπειρα «ομαλότητας» το επόμενο διάστημα. Η κάθοδος της εργατικής τάξης στους δρόμους με τις τρεις Γενικές Απεργίες του τελευταίου χρόνου, παρά την προδοσία της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και ΠΑΜΕ έχει κλονίσει το ήδη σαθρό αστικό πολιτικό σύστημα που βουλιάζει σε μια πρωτοφανή για τα μεταπολιτευτικά δεδομένα κρίση. Ο επικεφαλής του, η δεξιά Κυβέρνηση Καραμανλή, αδυνατεί να επιβάλλει τις μεταρρυθμίσεις στην έκταση που η ίδια παγκόσμια καπιταλιστική κρίση υπαγορεύει στον χρεοκοπημένο ελληνικό καπιταλισμό.
Η πολιτικές συνέπειες είναι ήδη και θα είναι πολύ περισσότερο αμείλικτες για όλες τις ισορροπίες της μεταπολίτευσης συμπαρασύροντας τους δύο πυλώνες της αστικής εξουσίας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στην κατάρρευση και την αριστερά ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ, που επί 34 χρόνια κερδοσκόπησε πάνω στο σώμα της αστικής δημοκρατίας και ταξικής συνεργασίας ( 1974,1989), στην ενσωμάτωση σε κάποιο από τα σενάρια διάσωσης του πολιτικού συστήματος ή την χρεοκοπία. Στις σημερινές εκρηκτικές συνθήκες της αυξανόμενης λαϊκής δυσφορίας η προοπτική δε μπορεί παρά να είναι μία: να φύγουν όλοι τους, να κυβερνήσουν οι εργάτες!
Η φοιτητική εξέγερση το 2006-2007 ήταν μόνο ο προπομπός της εισβολής της εργατικής τάξης στο προσκήνιο. Παράλληλα έδωσε ένα καθαρό αλλά ανολοκλήρωτο χτύπημα στην ναυαρχίδα όλων των «μεταρρυθμίσεων», με την ακύρωση της Συνταγματικής Αναθεώρησης.
Η κινητοποίηση των φοιτητών για την άμεση ακύρωση των Πρυτανικών Εκλογών είναι το λιγότερο- αν και όχι αρκετό- που το φοιτητικό κίνημα είχε μέχρι τώρα να κάνει, για την ανατροπή του Νόμου Πλαίσιο.
Στο νέο καθεστώς, η Γενική Συνέλευση, ακόμα και το ήδη γραφειοκρατικό Δ.Σ μετατρέπονται σε διακοσμητικά στοιχεία χωρίς καμία εξουσία στη «δημοκρατία του Νόμου Πλαίσιο». Η εξουσία του Πρύτανη, της καθηγητικής και φοιτητικής ελίτ, κρύβεται πίσω από την ανωνυμία της «καθολικής φοιτητικής ψηφοφορίας» προκειμένου να παράσχει εκείνες τις δικλείδες ασφαλείας που θα επιτρέψουν την αναδιοργάνωση της Ανώτατης Παιδείας σε νέες καπιταλιστικές βάσεις.
Για αυτό και η απάντηση του φοιτητικού κινήματος απέναντι στο Νόμο Πλαίσιο, δε μπορεί να είναι η ανασύσταση της ΕΦΕΕ, και των οργάνων τού - χρεοκοπημένου μετά την εξέγερση του 2006-2007- καθεστωτικού συνδικαλισμού, που θα δώσουν στην Κυβέρνηση έναν προνομιακό συνομιλητή και τις παρατάξεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ το μέσο για να κερδίσουν το χαμένο τους κύρος. Αντίθετα απαιτείται η αναζωογόνηση ενός Πανελλαδικού Συντονιστικού Συνελεύσεων και Καταλήψεων που θα ενώσει το φοιτητικό κίνημα με τους εργατικούς κλάδους που βρίσκονται στην αιχμή της εργατικής κινητοποίησης. Ένα Συντονιστικό με στόχο την κατάστρωση ενός σχεδίου δράσης για την ανατροπή των «αντι-μεταρρυθμίσεων» και ενός προγράμματος εργατικής σοσιαλιστικής διεξόδου από την κρίση της Παιδείας.
«Επιβολή της Δημοκρατίας ενάντια στις δυναμικές μειοψηφίες»
Η σύγκρουση ανάμεσα στην Κυβέρνηση( που υποστηρίζεται από το φασιστικό ΛΑΟΣ, το υπό διάλυση ΠΑΣΟΚ, και με άλλο τρόπο από το ΣΥΝ και το ΚΚΕ) και την μαχόμενη πρωτοπορία του( «δυναμικές μειοψηφίες τις ονομάζουν οι Κυβερνητικοί) δεν μπορεί να αφήνει κανένα αμέτοχο. Το γεγονός ότι ο αγώνας δεν έχει πάρει ακόμα τις διαστάσεις του 2006-2007- πράγμα που διευκολύνει την συκοφάντηση του κινήματος από τα ΜΜΕ- δεν επιτρέπει στην αριστερά να αποκηρύσσει τον αγώνα, στο όνομα της «Δημοκρατίας» ή της «πάλης ενάντια στον τυχοδιωκτισμό».
Η «επιβολή της Δημοκρατίας» με την οποία απείλησε ο Στυλιανίδης, λίγες μέρες μετά τα συγχαρητήρια στο ΚΚΕ για τον «σεβασμό του στη Δημοκρατία παρά τη διαφωνία του με το Νόμο Πλαίσιο» ( Ελληνικό Κοινοβούλιο, Παρασκευή 16/5) είναι υπόσχεση τσακίσματος του φοιτητικού κινήματος και της μαχόμενης πρωτοπορίας του από το σιδερένιο χέρι του Κράτους και του παρακράτους.
Στη μάχη αυτή οι ίσες αποστάσεις ανάμεσα στους «μπράβους της ΔΑΠ και τις περιφερόμενες ομάδες» ( ανακοίνωση ΚΚΕ για γεγονότα στο ΠΑΠΕΙ) ισοδυναμούν με προδοσία , όπως η γραμμή «αποχή από τις εκλογές» ισοδυναμεί με αποχή από οποιοδήποτε αγώνα για την απόσυρση του Νόμου Πλαίσιο.
Το ίδιο και η αποκήρυξη της «βίας» από τον ΣΥΝ-βασικής συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ- που ακόμα επιχειρεί να εξαργυρώσει τη συμμετοχή του στο κίνημα των καταλήψεων με την προετοιμασία των κεντροαριστερών ή «αριστερών» σεναρίων για τη διαχείριση της κρίσης του συστήματος και προσθέτει έναν ακόμα κρίκο στην αποστασία της αριστεράς. Ο ΣΥΝ είναι αναγκασμένος, για την ισότιμη συμμετοχή του στο εντός των ορίων του αστικού πολιτικού συστήματος «παιχνίδι», να επιχειρήσει να κερδίσει το «μεσαίο χώρο» αποκηρύσσοντας «κάθε βία από όπου και αν προέρχεται» ( Τσίπρας 29 Μάη) βλέποντας στη συγκεκριμένη διάταξη του Νόμου Πλαίσιο τη «δικαίωση των αιτημάτων της αριστεράς».
Η σημερινή περίοδος δεν επιτρέπει διφορούμενα και αμφισημίες. Καλούμε όλα τα μέλη της ΚΝΕ και της ΠΚΣ να μη συνεχίσουν την μέχρι τώρα ακολουθούμενη πολιτική (αποχή από τις ψηφοφορίες των Γενικών Συνελεύσεων και την ματαίωση των εκλογών, διαφορετικές πορείες), να παλέψουν με κάθε μέσο για την ανατροπή του Νόμου Αίσχους, μη ενδίδοντας στην πίεση και την τρομοκρατία που ασκεί η Κυβέρνηση και τα φερέφωνά της στα ΜΜΕ, που τρομοκρατημένοι από την ανοικτή πληγή των φοιτητικών αγώνων επιχειρούν να δυσφημίσουν και να τσακίσουν το φοιτητικό κίνημα.
Καλούμε τα μέλη της ΚΝΕ και της ΠΚΣ να παλέψουμε με ταξική ενότητα στη δράση για την ανατροπή όλης της αντι-εκπαιδευτικής «μεταρρύθμισης» και την ανατροπή της Κυβέρνησης- τον επικεφαλής του αστικού κράτους- από το εργατικό-λαϊκό κίνημα. Για μια εργατική-σοσιαλιστική διέξοδο από την σημερινή κρίση της Παιδείας και της Κοινωνίας. Για την εργατική εξουσία και τον Κομμουνισμό!
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ
ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ-Τροτσκιστές
ελληνικό τμήμα της Συντονιστικής Επιτροπής για την Επανίδρυση της Τέταρτης Διεθνούς
210-5241070,www.eek.gr,konservokοuti@yahoo.gr)
