ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΝΑΡ - νΚΑ
Το αντιδραστικό παραλήρημα της κυβέρνησης Καραμανλή απέναντι στον αγώνα των φοιτητών είναι χαρακτηριστικό δείγμα κλιμάκωσης της αντεργατικής – αντιλαϊκής της επίθεσης. Η νέα αναμέτρηση του φοιτητικού και εκπαιδευτικού κινήματος απέναντι στην πρώτη προσπάθεια εφαρμογής του νόμου πλαίσιο με καταλήψεις, απεργίες, συλλαλητήρια, που οι ίδιοι οι αγωνιζόμενοι φοιτητές και πανεπιστημιακοί διοργανώνουν με γενικές συνελεύσεις, καταδεικνύει τις δυνατότητες για την ακύρωση της αντιδραστικής πολιτικής ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΕΕ από το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα.
Αυτό ακριβώς φοβούνται η κυβέρνηση και οι αστικές δυνάμεις συνολικά και καθώς η πολιτική ιδιωτικοποίησης της παιδείας απονομιμοποιείται στη λαϊκή συνείδηση, προχωρούν σε συνολική αυταρχική επίθεση απέναντι στους φοιτητές, όπως έπραξαν και απέναντι στους απεργούς της ΔΕΗ, των ΟΤΑ και των λιμανιών. Η βιομηχανία λάσπης ενάντια στις κινητοποιήσεις, η συκοφάντηση των στόχων του αγώνα και της δημοκρατίας των συνελεύσεων, η τρομοκρατία των πληρωμένων μπράβων στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, οι επιθέσεις των ΜΑΤ, η προβοκάτσια με τις δολοφονικές επιθέσεις στο ΑΠΘ, όλα εντάσσονται σε ένα οργανωμένο σχέδιο χτυπήματος του φοιτητικού κινήματος με στόχο την περιθωριοποίηση και την απομόνωση από τους φυσικούς του συμμάχους, τους εργαζόμενους και την κοινωνική πλειοψηφία που θίγεται από την ίδια πολιτική.
Ο ΣΥΝ, ενώ ανοίγει μέτωπο στην κυβέρνηση, στην πράξη το υπονομεύει με τις διαχειριστικές και φιλοΕΕ θέσεις του που δεν συγκροτούν κίνημα νίκης και ανατροπής του νόμου. Έτσι ενώ δηλώνει τη συνολική αντίθεσή του στο νόμο, τοποθετείται υπέρ της καθολικής ψηφοφορίας στις πρυτανικές αφήνοντας περιθώρια νομιμοποίησης του. Ταυτόχρονα, σημαντικό τμήμα των δυνάμεων του στους πανεπιστημιακούς τάσσεται ανοικτά κατά των κινητοποιήσεων.
Οι δυνάμεις του ΚΚΕ απέχουν από μια πολιτική γραμμή μαχητικού αγώνα ανατροπής του νόμου στην πράξη και αντιπαρατίθεται στις προτάσεις ανάπτυξης της φοιτητικής πάλης και αναμέτρησης με την κυβερνητική πολιτική. Αντίθετα, η αντιπαράθεση τους στρέφεται κυρίως προς τις αγωνιστικές αριστερές τάσεις και δυνάμεις του κινήματος και ιδιαίτερα προς την ΕΑΑΚ, ενώ η ΚΝΕ και η ΠΚΣ αναπαράγουν συνειδητά την προβοκατορολογία, την καταγγελία αγωνιστών και συνελεύσεων, τον εμφύλιο και την διάσπαση των δυνάμεων του κινήματος με αποτέλεσμα να εισπράττουν τα συγχαρητήρια της κυβέρνησης και των ΜΜΕ για την «υπεύθυνη στάση τους».
Προοπτική στον αγώνα των φοιτητών δεν μπορεί να δώσει ούτε η συμμετοχή των φοιτητών στην ανάδειξη των οργάνων συνδιοίκησης του επιχειρηματικού πανεπιστημίου που υποστηρίζει η θεσμολαγνεία του ΣΥΝ, ούτε η νεκρανάσταση γραφειοκρατικών οργάνων που πρεσβεύει το ΚΚΕ. Η ανοιχτή και καθολική συμμετοχή των φοιτητών στις γενικές συνελεύσεις και τις διαδικασίες του φοιτητικού κινήματος, μέσω του πανελλαδικού συντονισμού των συνελεύσεων και των αιρετών και ανακλητών εκπροσώπων τους, είναι ο μόνος τρόπος ελέγχου της εκπαίδευσης, της γνώσης και της έρευνας στην κατεύθυνση των εργατικών και κοινωνικών αναγκών. Σε αυτή τη βάση μπορεί και πρέπει να υπάρξει μια νέα αγωνιστική ενότητα και δράση για την ανατροπή όχι μόνο των συγκεκριμένων ρυθμίσεων, αλλά συνολικά του νόμου. Η θέση όλων των ριζοσπαστικών δυνάμεων και τάσεων και του μαχόμενου κόσμου της Αριστεράς δεν μπορεί παρά να βρίσκεται σε αυτήν ακριβώς την προσπάθεια.
Σήμερα, μετά τις μαζικές εργατικές απεργίες για το Ασφαλιστικό, που η κοινωνική οργή βράζει για την αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης Καραμανλή, διαμορφώνονται οι όροι για έναν συντονισμένο αγώνα νεολαίας και εργαζομένων στη βάση της κοινής πολιτικής κατεύθυνσης για την ήττα της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων, της λιτότητας, της καταστολής των δημοκρατικών ελευθεριών και δικαιωμάτων. Απέναντι στην ενιαία βαθύτερη και εκτεταμένη επίθεση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, το εκπαιδευτικό κίνημα πρέπει να αντιτάξει τον συνολικό αγώνα για ένα ενωτικό μέτωπο παιδείας – εργασίας – δημοκρατίας, που θα αποτρέψει το επιχειρούμενο κτύπημα του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος και θα ανατρέψει την αντεργατική πολιτική ΝΔ- ΠΑΣΟΚ – ΕΕ.
ΠΡΙΝ 01/06/2008
